22 ივნისი 2017

მარშით საზოგადოებრივზე

რა იცვლება მაუწყებელში

6 იანვარს, "საზოგადოებრივი მაუწყებლის" სამეურვეო საბჭომ ორგანიზაციის გენერალურ დირექტორად ვასილ მაღლაფერიძე აირჩია. 13 იანვარს ცნობილი გახდა, რომ მაღლაფერიძის გუნდში იმუშავებს ჟურნალისტი ია ანთაძე. დღეს ის "საზოგადოებრივი მაუწყებლის" სტრატეგიული განვითარების სამსახურის უფროსია. ია ანთაძეს ჟურნალისტი თეონა გეგელია ესაუბრა.       

 


ბოლო პრეტენზიებით რომ დავიწყოთ - "რადიო თავისუფლების" ორი პროექტი აღარ გავა "მაუწყებლის" ეთერში, ესენია: “წითელი ზონა” და “ინტერview”, რასაც ქსელში დიდი ვნებათაღელვა მოჰყვა. მათ შორის, საკმაოდ ნეიტრალურმა ადამიანმა, სოციოლოგმა იაგო კაჭკაჭიშვილმაც, ამ ფაქტს მიუძღვნა ვრცელი სტატუსი და მივიდა დასკვნამდე, რომ ის რაც "საზოგადოებრივზე" ხდება, ძალიან სამწუხარო ამბავია და “რაციონალურ ლოგიკაში აღარ ჯდება... ასეთი კი ბლომად ვნახეთ ბოლო 25 წლის განმავლობაში - პოლიტიკური გავლენებით დაწყებული, კლანური ინტერესებით ან პირადი ამბიციებით გაგრძელებული და არაპროფესიონალიზმით დასრულებული.” რატომ ვერ არწმუნებთ თქვენს ყოფილ თანამოაზრეებს, რომ არაფერს აშავებთ და პირიქით - კარგის გაკეთება გინდათ?

ძალიან რთული კითხვაა, რადგან ერთი პასუხი მასზე არ არსებობს. უცებ არ შემიძლია გითხრათ, რატომ ვერ ვარწმუნებთ იმ ადამიანებს, რომლებიც ძალიან ორგანიზებული არიან ჩვენ კრიტიკაში. ერთის თქმა შემიძლია, ან ჩვენ არ გვივარგა საზოგადოებასთან ურთიერთობის ტაქტიკა და შესაძლოა ვერ ვუხსნით ადამიანებს მკაფიოდ იმას, რას და რატომ ვაკეთებთ, ან ჩვენ კი ძალიან ვცდილობთ, მაგრამ ადამიანები რომლებიც ისმენენ ჩვენს არგუმენტებს, შემდეგ მაინც ლაპარაკობენ ისე, თითქოს ჩვენ არაფერი გვითქვამს. შეაყარე კედელს ცერცვიო, ამ ქართული ანდაზის მდგომარეობაში ვართ. ამიტომ მიჭირს, ბოლომდე ჩვენი თავი დავადანაშაულო და ვთქვა, რომ ჩვენ რაღაცას ვერ ვხსნით. როდესაც ერთი ადამიანი ლაპარაკობს, მეორეს უნდა ჰქონდეს სურვილი რომ გაიგოს ეს არგუმენტები და შემდეგ, საკუთარი არგუმენტის წარმოდგენისას გაითვალისწინოს ჩვენი ნათქვამი. კი ბატონო, თქვას, რომ არ გეთანხმები, ამიტომ და ამიტომ, მაგრამ, სამწუხაროდ, აქ ასეთი დიალოგი არ არის. ეს დიალოგი ორი ყრუს შეყრას ჰგავს - ერთი რაღაცას ამბობს, მეორეც და საერთოდ არ ესმით ერთმანეთის. რატომ აღმოვჩნდით ამ მდგომარეობაში სხვა საუბრის თემაა. რაც შეეხება იაგოს, მე მას ჩავუგდე გადაცემა “რეალური სივრცის” ბმული, სადაც მე ვიყავი სტუმრად, ავხსენი, ვთქვი ყველა ჩვენი არგუმენტი. მან მომწერა, კი ბატონო, ვნახე ეს გადაცემა და დავწერე მეორე პოსტი ფეისბუქზეო. ეს მეორე პოსტი იყო, საიდანაც წაიკითხეთ თქვენ ნაწყვეტი. მე ვერანაირად ვერ დავინახე იაგოს პოსტში, რომ მან ოდნავ მაინც გაიგო ის, რაზეც მე ვლაპარაკობდი.

როდესაც "მოამბეში" გავიდა სიუჟეტი დუშეთის, ხანდოსხევისა და კიდევ ორი სოფლის მცხოვრებლების აქციაზე, რომლებიც ელექტროგადამცემი ხაზების დამონტაჟებას აპროსტესტებდნენ და ამ სიუჟეტით გაირკვა, რომ ერთ-ერთი ქალის შვილი არ ყოფილა სოფელ მუგუდის სასაფლაოზე დაკრძალული, როგორც ამას ადრე ამბობდა, თქვენმა ერთმა კარგმა ნაცნობმა ქსელში დაწერა, რომ აღარ აქვს სურვილი, გიცნობდეთ: ია ანთაძეს გადაეცით, რომ არ ვიცნობ. რით ახსნით ასეთ რეაქციას სიუჟეტზე, რომლითაც მძიმე, მაგრამ სიმართლე გაირკვა, ვის ინტერესებშიც არ უნდა ყოფილიყო ეს სიმართლე, თუნდაც ხელისუფლებიდან.

აბსოლუტურად არავის არ უარუყვია ის, რომ რაც ჩვენ ვთქვით, ეს იყო სიმართლე.

იცით, ვის სტატუსზე გეკითხებით?   

ვიცი, როგორ არა. სიმართლე იყო ის, რაც ჩვენ ვთქვით და ამას ვერავინ ვერსაიდან ვერ შემოუარა. ქალბატონი, რომელიც ჩვენ წინა დღეს ვნახეთ და აღვიქვით, როგორც თავისი შვილის საფლავზე მგლოვიარე და მას ლამის შვილის საფლავს უთხრიდნენ, მეორე დღეს აღმოჩნდა, რომ მისი შვილი საერთოდ სხვაგან არის დაკრძალული და ქალმა თვითონ თქვა, მე უბრალოდ წარმოვიდგინე, აქ რომ ჩემი შვილის საფლავი ყოფილიყო, რა დამემართებოდაო. ჩვენ უბრალოდ ვაჩვენეთ, რომ დიახ, შეიძლება ძალიან განიცდიდა ეს ადამიანი, მაგრამ მისი შვილის საფლავს არავინ შეხებია, რაც იყო ათასპროცენტიანი სიმართლე და ამას ვერავინ გვერდს ვერ აუვლიდა. ამის შემდეგ მივიღე ეს გზავნილი ადამიანისგან, რომელიც სინამდვილეში ჩემი კარგი ნაცნობია, რომ მას არ უნდა, რომ მიცნობდეს.   

მე მანამდეც მქონდა განცდა და ერთხელ დავწერე კიდეც: ძალიან სამწუხაროა ჩემთვის, რომ ადამიანებს ტყუილი ურჩევნიათ სიმართლეს. მაგრამ ნახეთ, რა არის? ჩვენ არ გვინდა, რომ თავი ვიგრძნოთ დაჩაგრულად იმის გამო, რომ ვიღაცას ტყუილი ურჩევნია სიმართლეს. აი, ბულინგს რასაც ვეძახით, ჩვეულებრივი ჩაგვრა, მე განვიცდი ბულინგს, ნამდვილად, როგორც ადამიანი, მაგრამ ბულინგი მაშინ მუშაობს, როდესაც მას ექვემდებარები. მე ვცდილობ ამას არ დავექვემდებარო, რადგან მაბულინგებენ ადამიანები, რომლებსაც უბრალოდ ტყუილი ურჩევნიათ სიმართლეს. შესაბამისად, ძალიან მშვიდად ვხვდები ასეთი პოსტებს. ამ ადამიანს ერთადერთი რამ მივწერე, ძალიან ნუ ჩქარობ, რატომ აღარ ვარ შენი ნაცნობი-მეთქი.

რა გიპასუხათ?

არაფერი. როგორც ჩანს ჩათვალა, რომ აზრი აღარ აქვს ჩვენს საუბარს, მაგრამ ნებისმიერ სხვა შემთხვევაზე რომ ყოფილიყო ასეთი რეაქცია, ვიტყოდი, რომ ადამიანმა შეიძლება რაღაც ვერ გაიგო, მაგრამ როდესაც აშკარა სიმართლის გამო გეუბნებიან, რომ მორჩა, აღარ მინდა შენთან მქონდეს რაიმე საერთო, ეს ნიშნავს იმას, რომ თუ ჩვენ გვინდა მათთან გვქონდეს საერთო, იმდენად უნდა გავუწიოთ ანგარიში მათ აზრებს, რომ ზოგჯერ ტყუილებიც ვილაპარაკოთ.

ეს თემა რომ ამოვწუროთ, ერთი პირადი ხასიათის შეკითხვა მაქვს.

მზად ვარ ყველა კითხვაზე პასუხისთვის.

თქვენ მთელი ცხოვრება მეგობრობდით და მუშაობდით, მათ შორის "რადიო თავისუფლებაში", იმ ადამიანებთან ერთად, რომლებსაც პირობითად უწოდებენ ქართველ ლიბერალებს, ყოველ შემთხვევაში, თავად ასე პოზიციონირებენ, და რომლებიც დღეს ხშირად უხეშად, ძალიან საწყენი სიტყვებით გაკრიტიკებენ. რა გამოდის, რომ თქვენ მთელი ცხოვრება ცდებოდით ამ ადამიანებში? ერთი ადამიანით იმედგაცრუებაც არ არის იოლი, არათუ ადამიანთა ჯგუფით. ასეთი რთული რეფორმის სათავეში ყოფნა, ასეთი იმედგაცრუების ფონზე, მუშაობაში ხელს არ გიშლით?

მე ვიზღვევ თავს იმით, რომ როდესაც ასეთი ტალღები აგორდება ხოლმე, არ მივაქციო მას ყურადღება და მაინც და მაინც არ შევიდე სიღრმეებში, ყველაფერი არ წავიკითხო, რასაც ჩემზე წერენ. ყოველთვის არ გამომდის და ხანდახან ეს ნაკადი გადაივლის ხოლმე ჩემს თავზე, მაგრამ ძირითადად ვცდილობ კონცენტრირებული ვიყო იმ საქმეზე, რომელსაც ვაკეთებთ, რადგან აბსოლუტურად დარწმუნებული ვარ, რომ რასაც ჩვენ ვაკეთებთ იმას ექნება ძალიან დადებითი შედეგი. ამის რომ არ მწამდეს, გამიჭირდებოდა. არის მეორე თემაც, რომ მე ვარ ისეთი, როგორიც ვარ, ჩემი მშობლები იყვნენ ისეთები, როგორებიც იყვნენ და მათი წინაპრებიც. მე ვერ შევიცვლებოდი იანვრიდან ივნისამდე, და ყოველთვის ვიყავი ერთნაირი. ამიტომ, თუ ადამიანებს სჯერათ, რომ მე შევიცვალე ეს ნიშნავს, რომ უბრალოდ არ აქვთ წარმოდგენა ადამიანის ბუნებაზე.

ცდებოდით ამ ადამიანებში? თქვენ თავად თქვით, რომ მათგან ზოგიერთს ტყუილი ურჩევნია სიმართლეს. ესენი არიან ადამიანები, რომლებსაც წლების განმავლობაში პრეტენზია ჰქონდათ სიმართლეზე და ხშირად ამბობდნენ კიდეც სიმართლეს.
  
არ მინდა ვთქვა, რომ მათში ვცდებოდი. აქ უბრალოდ არის გავლენების და ძალაუფლების გაყოფის თემა, ასე მგონია. რადგან ამ თემს, რომელზეც თქვენ ლაპარაკობთ, "საზოგადოებრივი მაუწყებელი" მიაჩნდა, სწორედ იმ პლატფორმად, სადაც მათი იდეების პოპულარიზება უნდა მომხდარიყო მუდმივად. ახლა ხედავენ, რომ მხოლოდ ამ პლატფორმად "საზოგადოებრივი მაუწყებელი" ვეღარ დარჩება, ეს იქნება პლატფორმა, რომლის დევიზია: საზოგადოებრივი მაუწყებელი არის ის, რაც გვაერთიანებს. ესენი არ არიან ადამიანები, რომლებიც გაერთიანების სურვილს ამჟღავნებენ საზოგადოების დანარჩენ ნაწილთან, პირიქით, ემიჯნებიან. ამიტომ, როდესაც ჩვენ ვამბობთ, “ის რაც გვაერთიანებს”, მათი ნაწილი შემოდის ამ ლოზუნგის ქვეშ, ნაწილი კი, რომელიც უფრო რადიკალურად უყურებს თავის ადგილს საზოგადოებაში, არ შემოდის. გაღიზიანება რის იმის გამო, რომ ეს პლატფორმა იკარგება მათთვის, როგორც ერთი ძალიან მყარი პლატფორმა, სადაც ისინი ცდილობდნენ უფრო და უფრო გაფართოებას. თუკი ჩვენ უნდა ვიყოთ ის პლატფორმა, რომელიც ყველას აერთიანებს, ცხადია, ისინი აქ საკუთარი გავლენის ნაწილს კარგავენ და აქედან მოდის მთელი ეს აგრესია.     

ერთი მხრივ, ისმის ეს განაწყენებული, აგრესიული კრიტიკა თქვენი ყოფილი თანამოაზრეების და სამოქალაქო სექტორის წარმომადგენლების მხრიდან, და მეორე მხრივ,  ძალიან ოპტიმისტური შეფასებები საზოგადოებრივის ახალი მენეჯმენტისგან. ხომ არ ფიქრობთ, რომ ამ ორგანიზაციის მდგომარეობის შეფასებისას არცერთი მხარე არ ხართ ობიექტური? ეს არის რთული ორგანიზაცია, უამრავი ობიექტური პრობლემით, სადაც პროცესი შეიძლება დაიწყოს, მაგრამ შედეგი სწრაფი ვერ იქნება.

რა თქმა უნდა, ეს არის პროცესი, რომელსაც ჩვენ დავიწყებთ და სხვა გააგრძელებს. ამაში ოდნავადაც არ მეპარება ეჭვი. მაგრამ რაც შეეხება ოპტიმიზმს, მე შემიძლია სულ რამდენიმე პუნქტად ჩამოვთვალო ის, თუ რას ვცვლით ჩვენ.

გისმენთ! გვითხარით, რა შეიცვალა პრინციპულად "საზოგადოებრივში" იანვრიდან, თქვენი მისვლის შემდეგ?

ამ წუთისთვის, ვერ ვიტყვით, რომ რამე შეიცვალა, გარდა იმისა, რომ “მოამბე” შეიცვალა შინაარსობრივად საკმაოდ საგრძნობლად. დანარჩენი შეცვლის პროცესშია. მაგალითად, გაირკვა, რომ "საზოგადოებრივი მაუწყებელი" გადავა ახალ შენობაში. ეს იქნება ფაქტობრივად ახალი ტელევიზია. ეს არის საზოგადოებრივი მაუწყებლის მესამე კორპუსის შენობა, რომლის მთლიანი განახლება მიმდინარეობს, პროცესი დაწყებულია ტენდერების დონეზე... ჩვენ ვიქნებით ყველაზე ახალი და მოდერნული ტელევიზია, რადგან ჩვენ ვართ ბოლო საქართველოს ტელევიზიებს შორის, რომელიც ააშენებს ახალ შენობას.

ხდება მთლიანი ტექნიკური და ტექნოლოგიური გადაიარაღება, რაც არ მომხდარა მრავალი, მრავალი წლის განმავლობაში საზოგადოებრივ მაუწყებელში, რადგან, როგორც ეს ყველასთვის ცნობილია, ორგანიზაცია ვალებს იდებდა წლების განმავლობაში, მერე სახელმწიფო რაღაც ნაწილს აჭრიდა, მერე იხდიდა იმ დარჩენილ ვალებს და იყო სულ ამ ბრუნვაში, რომ როგორმე ეს ვალები ჯერ აეღო და შემდეგ მოეშორებინა, რის გამოც ტექნიკურად ვერ განახალდა, რაც ხდება ახლა. ასევე, ინერგება ნიუსრუმის ახალი კონცეფცია, რომელიც ჩვენ დაგვხვდა იქ, მაგრამ ქაღალდზე და აქეთკენ უკვე დიდი ნაბიჯებია გადადგმული. ნიუსრუმთან შევქმენით ანალიტიკური ჯგუფი, სადაც ამჯერად შვიდი ადამიანია, რომელიც ეხმარება ნიუსრუმს, რომ ყველა ინფორმაცია იყოს გადამოწმებული, ღრმა, დასაბუთებული საზღვარგარეთ არსებული მსგავსი მაგალითებით. ვქმნით ტრენინგ ცენტრს, რაც აუცილებელია იმისთვის რომ ჩვენმა ჟურნალისტებმა იმუშაონ გამართულად და არის ორი პრინციპი ამ ახალი ნიუსრუმის: ერთი, რომ მართვა ხდება გუნდური და ჰორიზონტალური. ანუ არ არის ერთი ადამიანი, რომელიც იტყვის და გადაწყვეტს ყველაფერს, ეს არის შვიდი ადამიანი ეგრეთ წოდებულ სუპერდესკზე, რომელიც იღებს გადაწყვეტილებას და კიდევ დაახლოებით თხუთმეტი ადამიანი, რომელიც დღეში ორჯერ შემოდის - მიმართულების პროდუსერები, დამგეგმავები და ამ ანალიტიკური ჯგუფის წევრები, რომლებთან ერთადაც ხდება მიმდინარე საკითხებზე გადაწყვეტილებების მიღება; ჩვენ გვინდა რომ ყველა ჟურნალისტმა იმუშაოს მხოლოდ იმ სფეროში, რომელიც მან იცის ძალიან კარგად, ანუ ხდება ნიუსრუმის ჟურნალისტების სპეციალიზაცია სხვადასხვა მიმართულებით. გარდა ამისა, ზაფხულის ბოლოს ჩვენ გვექნება ახალი ვებგვერდი და ის იქნება უნიკალური და ერთ-ერთი საუკეთესო. ჩვენი ამბიცია, რომ ახალი ამბავი ვისაც აინტერესებს ამ ვებგვერდს მოაკითხოს.

გვაქვს ასევე მეორე არხის კონცეფცია, რომელიც ჯერ არ განხილულა ბორდთან ერთად, გვინდა რომ ის სპორტულ არხად გადაკეთდეს და ამისთვის საჭიროა ძალიან სერიოზული ტექნოლოგიური ცვლილებები. მზად ვართ ამისთვის და თანხაც გვაქვს, რომ მეორე არხი იყოს მთლიანად სპორტული არხი.

ასევე, იცით რომ ვცვლით გადაცემებს. კონკურსი ჩატარდა და იქნება ახალი გადაცემები, რომლებიც მედიაწარმოების ბლოკში შემოვა კონკურსის წესით და ასევე იქნება ახალი პოლიტიკური გადცემები, რომლებსაც ჩვენ ჩვენი და ამ ანალიტიკური ჯგუფის რესურსით გავაკეთებთ. გვექნება ასევე ქართული სერიალები, რომელიც საზოგადოებრივ მაუწყებელს დიდი ხანია არ ჰქონია, რომელიც ასევე კონკურსის წესით შემოვა ჩვენთან. არის უნიკალური ფილმი სოსო ჩხაიძის “შვიდკაცა”, ექვსსერიანი, რომელიც ეკუთვნოდა საზოგადოებრივ მაუწყებელს, მაგრამ ფილმი შუამდე იყო მიყვანილი და მიტოვებული. ამ ფილმს ვამთავრებთ სოსო ჩხაიძის მეუღლის, ქალბატონი ნანა ზურაბიშვილის მხარდაჭერით, რომელმაც შემოინახა ეს ფილმი, როგორც დიდი განძი საქართველოსთვის. ჩვენ მას დავასრულებთ და მაყურებელს მივაწვდით.

და გვექნება ასევე თვითმმრთველობის დიდი პროექტი, რომლის მეშვეობითაც გვინდა რომ საქართველოს ყველა მუნიციპალიტეტში შევიდეთ და იქ ჩვენი სტუდიებით ადამიანებს მივცეთ საშუალება თავიანთი ხმა მიაწვდინონ მთელ საქართველოს.

და მაინც, ხომ არ იჩქარეთ, როდესაც მისვლისთანავე, მასობრივ რეორგანიზაციაზე და გადაცემების დახურვაზე გააკეთეთ განცხადებები, რასაც წინააღმდეგობის პირველი ტალღა მოჰყვა. მოგვიანებით გაირკვა, რომ გულისხმობდით არა მომენტალურ დახურვას, არამედ დროში გახანგრძლივებულ რეორგანიზაციას.

ძალიან მოკლედ ვიტყვი, რომ რეფორმას აქვს თავისი ლოგიკა. ან ის ტარდება სწრაფად და არის ძალიან მტკივნეული, ან - დროში გაჯანჯლებული და ნაკლებად მტკივნეული.

სინამდვილეში, გადაცემებს ხომ არ ხურავდით?

ვხურავდით, მაგრამ ვერ დავხურეთ, რადგან სამეურვეო საბჭომ მხარი არ დაგვიჭირა. დღესაც მიგვაჩნია, რომ დახურვა იქნებოდა სწორი გადაწყვეტილება. მერე შევთავაზეთ მეორე ვერსია - უფრო რბილი, სადაც გადაცემების ნაწილი იხურებოდა, ნაწილი რჩებოდა. არც ამას დაუჭირა საბჭომ მხარი და ბოლოს დაგვრჩა მესამე ვერსია, რომელიც დაგვხვდა, რომ 17 ივლისს ისედაც იხურებოდა ყველა გადაცემა, არა იმიტომ, რომ სეზონი მთავრდებოდა, არამედ იმიტომ, რომ მოდიოდა ახალი გენერალური დირექტორი და მას რომ ჰქონოდა ბადის საკუთარი შეხედულებისამებრ დაკომპლექტების შესაძლებლობა, დაახვედრეს ეს გადაწყვეტილება. 17 ივლისს ყველა გადაცემა, ყველა პლატფორმაზე იხურებოდა და შემდეგ, უბრალოდ, გავყევით ამ გეგმას.

ხომ არ იყო შეცდომა რეიტინგზე აქცენტი. ერთია რეიტინგული არხი, რომელსაც მისი სპეციფიკისთვის მაქსიმალურად კარგი რეიტინგი აქვს და მეორეა კერძო, ნაციონალური არხები და მათი კონკურენტი "საზოგადოებრივი". მიზანი “დავეწევით და გავასწრებთ “რუსთავი 2”-ს და “იმედს” - ეს რამდენად რეალისტური და რაც მთავარია, სწორი ამოცანაა "საზოგადოებრივისთვის", რომლის ფუნქციაც პრინციპულად განსხვავდება კერძო არხებისგან?

საქმე ის არის, რომ არასოდეს, არსად არ გვითქვამს, რომ დავეწევით და გავასწრებთ "რუსთავი 2"-ს და "იმედს"...
 
ვასილ მაღლაფერიძის განცხადებებში ეს სულისკვეთება იყო...

რიცხვებით ვილაპარაკოთ. მაშინ, როდესაც "იმედის" და "რუსთავი 2"-ის მაყურებლის წილი ბაზარზე არის 28%-დან 32%-მდე, საზოგადოებრივის წილი არის 1,85%. ჩვენ ვთქვით, რომ ჩვენი ამოცანაა სამი წლის შემდეგ ჩვენი მაყურებელი გახდეს ბაზრის წილის 15%, რაც ნიშნავს იმას, რომ უბრალოდ შვიდჯერ მეტმა ადამიანმა უნდა უყუროს პირველ და მეორე არხებს. ეს იყო ჩვენი ამოცანა და არა ის, რომ ჩვენ 32%-ზე მეტი წილი დაგვესახა მიზნად და ის, რომ ამ ორი არხის მაყურებელი მთლიანად წამოგვეყვანა ჩვენკენ. ჩვენ ვამბობთ, რომ, უბრალოდ, გვჭირდება იმაზე მეტი მაყურებელი, ვიდრე გვყავს ახლა, იმისთვის რომ "საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა" თავისი რომელიმე ფუნქცი შეასრულოს.

15%-ზე მეტი არასდროს გვითქვამს, 15% არის სრული მაქსიმუმი. სხვათაშორის, ჩვენთან საქმიან შეხვედრაზე მოსულმა სოციოლოგებმა გვკითხეს, სადმე პრეცედენტი თუ ყოფილა, რომ რომელიმე ტელევიზიის მაყურებელი სამ წელიწადში ასულა 1,85%-დან 15%-მდეო.

ეს მეც მაინტერესებს.

ჩვენ მათ ვუთხარით, რომ არ ვიცით პრეცედენტი ყოფილა თუ არა, მაგრამ ჩვენ გვაქვს იმის იმედი, რომ "საზოგადოებრივი მუწყებელი", როგორც მედიაორგანიზაცია, იყო სპეციალურად ფრთამოკვეცილი, მას კანონმდებლობა შეუცვალეს, ჩამოართვეს ყველა საშუალება ნორმალური მედიაორგანიზაციის გაძლიერებისთვის.  ზემოთ ჩამონათვალში არ მიხსენებია ერთი მნიშვნელოვანი პუნქტი, რომელსაც ჩვენ ვაკეთებთ - ეს არის საკანონმდებლო ცვლილებების პაკეტი, რომელიც შეტანილია პარლამენტში.

და რა შეიცვლება ამ პაკეტის მიღებით?

ძირითადად, ვცდილობთ იმ უფლებების დაბრუნებას, რომლებიც წაართვეს "საზოგადოებრივ მაუწყებელს". ამიტომ ის, რაც უპრეცედენტოა ჩვეულებრივ სიტუაციაში, რომ 1,85% გახდეს 15% სამ წელიწადში, ჩვენ მიგვაჩნია რეალისტურად მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუკი პარლამენტი მხარს დაუჭერს ცვლილებებს და დაგვიბრუნებს იმას, რაც ხელოვნურად წაგვართვეს.

ლაპარაკია, როგორც ვიცი, მეურვეთა საბჭოს მიერ მენეჯმენტისგან წაღებული უფლებების დაბრუნებაზეც, ხომ? გყავთ თუ არა რეალური თანამოაზრეები მეურვეთა საბჭოში? იქ ხომ ისევ ის ადამიანები არიან, რომლებიც მართავდნენ იმ "საზოგადოებრივ მაუწყებელს", რომლის რადიკალურად შეცვლასაც თქვენ აპირებთ?

ვერაფრით ვიტყვი, რომ არ გვყავს თანამოაზრეები, რადგან "საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა", მართალია, რამდენიმეთვიანი დიალოგის და მწვავე დისკუსიის შემდეგ, მაგრამ მაინც დიდი უმრავლესობით, ანუ ⅔-ით მხარი დაუჭირა რეფორმის განხორციელებას. ამიტომ ცხადია, გვყავს მხარდამჭერები.

თანამოაზრე კიდევ ცოტა სხვაა, ვინ იზიარებს თქვენს შეხედულებებს, ენთუზიაზმს?

ზოგ რამეში პირდაპირი თანხვედრაა, ზოგზე გვიწევს ბევრი ახსნა-განმარტება, მაგრამ მთავარი არის ის, რომ რეფორმა ვერ განხორციელდება მათი მხარდაჭერის გარეშე, და ცხადია, პერსპექტივას რომ ვერ ხედავდნენ, ისე მხარს არ დაგვიჭერდნენ.

ანუ ახალი მენეჯმენტი არ ხართ ერთადერთი გარანტი იმისა, რომ საზოგადოებრივზე თქვენი რეფორმა განხორციელდება?

ასე ვერ გამოვა. რადგან ძალიან ბევრი უფლება აქვს სამეურვეო საბჭოს, და ასეც უნდა იყოს.

პარლამენტი როდის აპირებს კანონში თქვენ მიერ წარდგენილი ცვლილებების მიღებას?

ახლა იყო პირველი მოსმენა კომიტეტში, და ვნახავთ. იცვლება სამი რამ: პირველი და ყველაზე მთავარი არის ის, რომ ჩვენ, როგორც "საზოგადოებრივ მაუწყებელს", გვაქვს ვალდებულება, რომ ბიუჯეტიდან თანხები ვხარჯოთ მხოლოდ ტენდერით და ეს ეხება როგორც ინტელექტუალურ პროდუქტს, ისე ყველაფერ სხვას. მაგალითად, კომპიუტერს რა წესითაც ვყიდულობთ, იმ წესით უნდა ვიყიდოთ გადაცემები. ეს ჩვენ არ გავაკეთეთ, რადგან ხარისხს ვერ გავაკონტროლებდით და აი, ახლა ვითხოვთ, რომ გარე სტუდიებთან თანამშრომლობის საშუალება მოგვეცეს კონკურსის ნიადაგზე, რომ ჩვენ შეგვეძლოს თვალნათლივ შევხედოთ პროდუქტს და ამის მიხედვით კომისიამ გადაწყვიტოს, რა გადაცემები გვინდა და რა არა, როგორც ახლა მოხდა. მაგრამ ნახეთ, რა სხვაობაა? ახლა კონკურსს ვინც მოიგებს, ყველა უნდა შემოვიდეს საზოგადოებრივში, როგორც თანამშრომელი, და ეს კიდევ მეტად ზრდის ჩვენს ხარჯებს მრავალნაირად. შემდეგ გვექნება საშუალება, მაგალითად, გამოვაცხადოთ კონკურსი საგამოძიებო ჟურნალისტიკაზე. გარეთ რამდენიმე სტუდიაა და ჩვენ მათთან ვითანამშრომლებთ როგორც სტუდიასთან, მაგრამ ფასი კი არ გადაწყვეტს, ვინ განათავსებს "საზოგადოებრივ მაუწყებელზე" გამოძიებას, არამედ - ხარისხი.

რა უნდა შეიცვალოს დირექტორის და მეურვეთა საბჭოს უფლებამოსილებში?

"საზოგადოებრივი მაუწყებელი" აწყობილია სახელმწიფოს პრინციპზე. არსებობს არჩეული სამეურვეო საბჭო, როგორც პარლამენტი და ის ნიშნავს შემდეგ მთავრობას ანუ მენეჯმენტს. დღეს, იქ დევს ორი პუნქტი, რომ დებულების და ბიუჯეტის შეცვლა ისე შეუძლია სამეურვეო საბჭოს, რომ დირექტორს არაფერი ჰკითხოს. სინამდვილეში, ეს შეუძლებელია - ბიუჯეტი შეგიცვალონ და მერე შესრულებაზე პასუხისმგებელი შენ იყო. სწორი იქნება, რომ ვერც სამეურვეო საბჭომ და ვერც მენეჯმენტმა ვერ შეძლონ თანამშრომლობის გარეშე დებულების და ბიუჯეტის შეცვლა - არც დირექტორს უნდა ჰქონდეს დამოუკიდებლად შეცვლის უფლება და არც სამეურვეო საბჭოს. ამაზე ვდავობთ და ეს ერთ-ერთი ყველაზე მკაფიო პუნქტია. და კიდევ ერთი: ვითხოვთ სპონსორობას სერიალებში და გასართობ გადაცემებში, რაც საერთოდ არ გვაქვს და ამიტომაც არ არსებობს იქ არც სერიალი და არც გასართობი გადაცემა, განსაკუთრებით ეს ეხება გასართობ გადაცემებს და მეგაშოუებს. ასევე ვითხოვთ, არაპრაიმტაიმში საათში სამწუთიან რეკლამას .

40 მილიონი ლარია საზოგადოებრივის ბიუჯეტი, რაც არის საკმაოდ ნორმალური თანხა საქართველოში სარეკლამო ბაზრის სიმწირის ფონზე.​ რა ტექნიკური და ადამიანური რესურსი გაქვთ იმისთვის, რომ გააკეთოთ ის, რაც თქვენ გინდათ? განსაკუთრებით - ადამიანური რესურსი, რაც ამ დარგში ძალიან სერიოზული პრობლემაა.

ტექნიკურ რესურსს რაც შეეხება გვაქვს საშუალება, უახლოესი სამი წლის განმავლობაში მთლიანად გადავიარაღდეთ. მაგრამ ყველაფერი, რის გადატანაც შეიძლება ახალ შენობაში, გვინდა ვიყიდოთ ახლა, წელს, რადგან, ჯერ ერთი, ჩვენ გადაცემები არ გვექნება რაღაც პერიოდის განმავლობაში და რესურსს დავზოგავთ. ამასთან, ამ ფულს ტექნიკურ გადაიარაღებაში ჩავდებთ, მაგრამ ვერ შევიძენთ მხოლოდ იმ სტუდიების ტექნიკურ აღჭურვილობას, რომელიც იქნება სამი თუ ორწლინახევრის შემდეგ. ამიტომ რის შეძენაც შეგვიძლია, ახლავე შევიძენთ, რომ ჩვენი ეთერი გახდეს ბევრად უკეთესი. მაგალითად, ჩვენი "მოამბე" არ არის HD ხარისხი და გვინდა იყოს. ახლა რასაც ვაკეთებთ, მესამე სართულზე გენერალურმა დირექტორმა და სხვა დირექტორებმაც დატოვეს კაბინეტები და იქ კეთდება ახალი ნიუსრუმი და ზაფხულის ბოლოს, გვინდა რომ ნიუსრუმი იმ ნამდვილი ჯურღმულიდან, სადაც ახლაა, ამოვიყვანოთ ფანჯრებიან მესამე სართულზე და შევთავაზოთ ტექნიკურად გადაიარაღებული ნიუსრუმი.

ადამიანური რესურსი?

ტექნიკურად და ტექნოლოგიურად უკეთესი მდგომარეობა გვაქვს. ამ წუთში ჩვენ გვაქვს იმის რესურსი, რომ თუკი პოლიტიკურად გადავწყვიტეთ, გადავიარაღდეთ. რაც შეეხება ადამიანურ რესურსს, ის, რომ ჩვენ მედიაწარმოების ბლოკში გამოვაცხადეთ კონკურსი, შემოვიდა ბევრი განაცხადი და ვფიქრობ საქართველოში რა რესურსიც იყო, მეტნაკლებად ყველა გვენდო იმ მხრივ, რომ ბევრი განაცხადი შემოვიდა. რაც შეეხება ახალი და მიმდინარე ამბების და პოლიტიკური გადაცემების ბლოკს, აქ სხვადასხვა სიტუაციაა. არიან ადამიანები, რომლებიც, ჩემი აზრით, ექვემდებარებიან თავის პროფესიულ წინსვლას, ოღონდ სჭირდებათ დახმარება; არიან ადამიანები, რომლებსაც ძალიან ზუსტად ესმით ამოცანები და შეუძლიათ ამოცანების გადაჭრა პირდაპირ, დღესვე, მაგრამ არის ნაწილი ასევე, რომელსაც ალბათ ძალიან გაუჭირდება ის მაღალი ამოცანები შეასრულოს, რომელსაც ჩვენ მათ ვუსახავთ. კონკრეტულად გვინდა გავარკვიოთ ამ სამი პირობითი ჯგუფიდან, ვინ რომელშია, რომ თავადაც იცოდნენ რატომ არიან იქ, სადაც არიან, რომ ეს აისახება მათ ხელფასზეც და ასე შემდეგ. ჩვენ ყოველდღიურად აღვრიცხავთ იმას, ვინ როგორ აქტიურობს, ვინ ჩანს 6-საათიან და 8-საათიან “მოამბეში”, ვინ ჩანს ვებგვერდზე და რა ინტენსიობით და ვინ არის ის, ვინც კვირის განმავლობაში, ფაქტობრივად, არსად ჩანს.

ამ ბოლო რამდენიმე თვის განმავლობაში, რეიტინგში გაქვთ თუ არა რაიმე ცვლილება უკეთესობისკენ? მაგალითად, ხმაურმა, რომელიც ბოლო დროს სულ არის საზოგადოებრივის ირგვლივ, ხომ არ მიიქცია უფრო მეტი მაყურებლის ყურადღება არხის მიმართ?

საშუალო რეიტინგი არ დაგვითვლია, მაგრამ რასაც ყოველდღიურად ვუყურებთ, აბსოლუტურად არანაირი ცვლილება იქ ამ ეტაპზე არ არის. შეიძლება ეს კარგიც არის, რადგან ჩვენ გვინდა სრულიად სხვა ტელევიზია და არ გვინდა, რომ მაყურებელი ხმაურის გამო მოგვემატოს, არამედ შევთავაზოთ ისეთი პროდუქტი, რომელიც თვითონ მოიზიდავს მაყურებელს.

ია, დიდი მადლობა ინტერვიუსთვის!

რადიო "იმედი"   

კომენტარები ()

სხვა ინტერვიუები