უნგრეთში ღვინის დაყენების ქართული ათასწლოვანი ტრადიციული მეთოდის გამოყენება დაიწყეს

პიტერ ნადისა და თავისი ოჯახი იყვნენ პიონერები, რომლებმაც უნგრეთში ღვინის დაყენების ქართული ათასწლოვანი ტრადიციული მეთოდის გამოყენება დაიწყეს. ამის შესახებ ადგილობრივი გამოცემა gazdasag წერს.

„ღვინის დაყენება ამფორის ფორმის ქოთნებში, ანუ ქვევრში ხდება. რთველი დასასრულს უახლოვდება, ქვევრში კი ღვინო მზადდება“, - წერს გამოცემა.

გამოცემის ცნობით, პიტერ ნაგიმ და მისმა ოჯახმა მეღვინეობას საფუძველი ჩაუყარეს უნგრეთის სამხრეთით მდებარე ღვინის რეგიონის ბაჩ-კიშკუნის სოფელ მორიცგატში, როდესაც 1870 წელს გაშენებული მამული ააღორძინეს და დაახლოებით ათიოდე წლის წინ პირველი ვენახები გააშენეს.

მათი დაუღალავი შრომის შედეგად, მამულს სიცოცხლე დაუბრუნდა. მათ სამჰექტარიან ვენახში გენეროზას, ბლუ ფრანკისა და იტალიური რისლინგის ყურძნის ჯიშები დარგეს. „მიუხედავად იმისა, რომ ღვინის თიხის ჭურჭელს უნგრეთში ამზადებენ, დაჟინებით გვსურდა გვქონოდა ორიგინალური ქართული ქვევრი, რომელიც სათავგადასავლო მარშრუტით ჩამოგვივიდა უნგრეთში: თავდაპირველად შავი ზღვის გავლით ამერიკულ სამხედრო ტვირთთან ერთად ქ. ვარნის ნავსადგურში ჩავიდა, საიდანაც ავტომანქანით მორიცგატში მოხდა მისი გადმოტანა. დღესდღეობით, ღვინო მიწაში ჩაფლულ რვა ქვევრშია დაყენებული, მომავალში კი ვფიქრობ გაფართოებას სხვადასხვა სახის ღვინის დამზადების მიზნით“, - ჰყვება გამოცემასთან პიტერ ნადი.

პიტერ ნადი ასევე აღნიშნავს იმას, რომ მეღვინეობა მისთვის ცხოვრების წესია. მისთვის მნიშვნელოვანია ღირებულის შექმნა ბუნებასთან ჰარმონიაში. ჩვენ ვისწრაფვით ნიადაგის ნაყოფიერების ოპტიმალურად გამოყენების და უნგრეთის დიდი დაბლობის (Great Hungarian Plain) ღვინოების წარმოებასთან ერთად ქართული მეთოდით დამზადებული ქვევრის ღვინის ფართო პოპულარიზაციისაკენ. პიტერის ცხოვრების წესი თავისმა ვაჟიშვილმა, შიმონმა აიტაცა, რომელმაც მის მსგავსად უმაღლესი განათლება ჯერ მემცენარეობაში (horticulture), ხოლო შემდეგ მევენახეობა-მეღვინეობის განხრით მიიღო. ბოლო წლებში მან სერიოზული პროფესიული გამოცდილება დააგროვა როგორც უნგრეთის, ასევე საქართველოს მეღვინეობებში, რომელსაც ახლა საკუთარ ვენახს მოახმარს. „აქ სამუშაოების გაჩერება შეუძლებელია ეპიდემიის პერიოდშიც კი ყველაფერს საკუთარი ხელით ვაკეთებთ, მექანიზაციის გარეშე და მალე ორგანულ მეურნეობაზე გადასვლას ვგეგმავთ“, - აღნიშნა მასპინძელმა სამომავლო გეგმებზე საუბრისას.

გამოცემასთან შიმონიც საუბრობს, რომელიც აღნიშნავს, რომ თავდაპირველად უჭირდა იმ ფაქტთან შერიგება, რომ შედეგები უცებ არ მოდის და ყველაფერი ისე არ ხდება, როგორც დაგემილი იყო: „დიდი ძალისხმევით, არც თუ ისე თვალსაჩინო ნაბიჯებით მივიწევთ წინ, მაგრამ ჩემთვის ეს ფანტასტიკური საქიანობაა: მიუხედავად ბევრი სირთულისა, ძალიან სასიამოვნოა, როდესაც ვიზიტორები ჩვენგან კმაყოფილი მიდიან, როდესაც გამოფენიდან კმაყოფილი ვბრუნდებით, როდესაც კარგი ღვინო გამოგვდის და ვაზი ჯანსაღია - უნდა ვაღიარო, რომ ეს „წვრილმანები“ ბედნიერებას გვანიჭებს“ - აღნიშნავს ღვინის ახლაგაზრდა ექსპერტი.

პიტერ ნადი სიამაყით აღნიშნავს, რომ მოროცგატში 150 წლის საკარმიდამო მამული აღადგინა და პირვანდელი სახე მიაღებინა. იგეგმება სამეურნეო ნაგებობების სრული რეკონსტრუქცია ბუნებრივი ნედლეულის გამოყენებით. ამასთან ერთად ქვევრებისთვის მზადდება დახურული მარანი. პიტერ ნადის მეურნეობა, სადაც რეგულარულად მუსიკალური და ლიტერატურული საღამოები ტარდება, ღიაა ვიზიტორებისათვის.

ღვინის ქვევრში დაყენების ქართული მეთოდი 8000 წელიწადს ითვლის. პიტერი დიდი ენთუზიაზმით საუბრობს ამ უძველეს მეთოდზე, რომელსაც იუნესკოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრებობის ძეგლის სტატუსი აქვს მინიჭებული.

ქვევრი ფუტკრის ცვილით დამუშავებული თიხის ჭურჭელია, რომელიც მთლიანად მიწაშია ჩაფლული, იმისათვის, რომ ფერმენტაცია მუდმივ დაბალ ტემპერატურაზე მიმდინარეობდეს. ქვევრის ტევადობა ათასობით ლიტრამდე განისაზღვრება. ქვევრში ყურძნის წვენს კანთან და წიპწასთან ერთად ათავსებენ და ხის თავსახურით ხურავენ. 8-9-თვიანი ფერმენტაციის შედეგად ღვინო ტანინით, ანტიოქსიდანტებითა და ფენოლით მდიდრდება, რასაც დადებითი ფიაიოლოგიური ეფექტი აქვს. ამ მეთოდით დაყენებული ღვინის ხარისხს მაცერაცია და პროცესში ხელოვნური ჩარევის მინიმუმადე დაყვანა იძლევა.