ძაღლის ყველაზე ერთგული ჯიშები დასახელდა

ადამიანები მრავალი საუკუნეა, ძაღლებს გარეულ მტაცებლებად არ აღიქვამენ და მათ საკუთარი სახლის კარიც გაუღეს. როგორც წესი, პატრონები ფიქრობენ, რომ ისინი რაიმე სანაცვლოს მოლოდინის გარეშე კვებავენ ძაღლებს, მაგრამ არაერთხელ დადასტურდა, რომ ძაღლი კარგად იმახსოვრებს ყველა იმ სიკეთეს, რომელსაც მისთვის აკეთებენ და ამ ყველაფერს დიდი ერთგულებით პასუხობს. საიტმა Cheatsheet-მა ყველაზე ერთგული და სახლის პირობებში გასაზრდელად, ყველაზე კომფორტული ძაღლების სია გამოაქვეყნა:

1. აკიტა-ინუ - ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იაპონიაში XVII საუკუნეში.

აკიტას არ სჩვევია საკუთარი ემოციების ღიად გამოხატვა, ახასიათებს თავშეკავებულობა, ამიტომ მათი გაწვრთნა დამღლელია. სხვა ჯიშებთან შედარებით აკიტას უყვარს ძაღლების ჩხუბის გამოწვევა. კარგად გაწვრთნილი აკიტა შესანიშნავი კომპანიონი და მოდარაჯეა. აკიტა ძნელად ეგუება სხვა ძაღლებს და ბავშვებს, კარგად იტანს სიცივეს, ბეწვი უხეში აქვს და განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება, ბალნის შეფერილობა მრავალნაირია. ყურები მცირე ზომისაა, მკვრივი, სამკუთხა. საკმაოდ პატარა თვალები მუქი-ყავისფერია, მაგარი, ძლიერი კუდი ზურგისკენაა გადახრილი.

2. ბიგლი - ძაღლის ჯიში, გამოყვანილი დიდ ბრიტანეთში XIV საუკუნეში.

მიუხედავად იმისა, რომ ბიგლი დამოუკიდებელი ძაღლია და თუ რამე აღიზიანებს, გაქცევა უყვარს, თავისი კარგი ხასიათის და მცირე აგრესიულობის გამო დიდი ხანია პოპულარული კომპანიონი გახდა. ბიგლის ზომები და ექსტერიერი სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხვანაირია. ზოგიერთი ქენელ-კლუბები ამ პრობლემას ჯიშის სხვადასხვა ვარიაციის აღიარებით წყვეტენ.

ოდესღაც დიდ ბრიტანეთში ცხენოსან მონადირეებს ბიგლები უნაგირის ჩანთებით დაჰყავდათ. ბიგლის ბალნის შეფერილობა მრავალნაირია. გრძელი ყურები ნაზი ბალნითაა დაფარული, ზემოთ აწეული კუდი თეთრი ბალნით ბოლოვდება, თეძოები ძლიერია. ბიგლი კარგად უძლებს სიცივეს და სიცხეს, კარგად ეგუება სხვა ძაღლებს.

3. ბოქსიორი - ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია გერმანიაში 1850-იან წლებში.

ეს დაკუნთული, საშიში შესახედაობის ძაღლი სახლის არაჩვეულებრივი დამცველია და ამავე დროს ბავშვების მიმართ ალერსიანობით გამოირჩევა. ბოქსიორის შეფერილობა შეიძლება იყოს წითური (თეთრით), ვეფხვისებრი შეფერილობის. ბალანი მოკლე, მბზინავი და გლუვია. დანაოჭებული წარბები დაძაბული ყურადღების შთაბეჭდილებას ტოვებს. ფეხები სწორია და ძლიერი. შავი ცხვირი ოდნავ ზევით არის აპრეხილი. შავად შეფერილი დრუნჩი საერთო ფონზე მკაფიოდ გამოირჩევა. ბოქსიორი კარგად ეგუება ქალაქში ცხოვრებას და ცხელ კლიმატს. მისი ბეწვი განსაკუთრებულ მოვლას არ საჭიროებს, ადვილად იწვრთნება. ცუდად ეგუება ცივ კლიმატს.

4. ჩიუაუა - ჩიუაუა გამოიყვანეს მექსიკაში, ხოლო მოგვიანებით ამერიკის შეერთებულ შტატებში გამოიყვანეს მისი ნაირსახეობა გრძელბეწვიანი ჩიუაუა. ჩიუაუა დეკორატიული ძაღლია.

პროპორციული ტანის, მინიატურული ძაღლი, დაცქვეტილი ყურებითა და საშუალო ზომის კუდით. ბეწვი ხშირი. შეფერილობა ნებისმიერი. რთულად იტანს სიცივეს. ძალიან მხიარული, მამაცი და პატრონისადმი ერთგული ძაღლი.

5. ტაქსა - სანადირო ძაღლების ჯიში. იყენებენ მელიის, აცვის, ენოტისებრი ძაღლის სოროში მოსაპოვებლად. თავისი ფორმის წყალობით ჯიშს შესწევს უნარი ნებისმიერ სოროში შეძვრეს და გამორეკოს ცხოველი. აქვს გრძელი ტანი, მოკლე ფეხები (გაფარჩხული წინა კიდურები). სოლისებრი თავი, დაკიდებული ყურები და ხმლის ფორმის კუდი.

ტაქსა ეგვიპტეში ცნობილი იყო ჯერ კიდევ ძვ. წ. 2 ათ. წლის წინათ. მეცნიერები თვლიან რომ ტაქსას წინაპრები იყვნენ ძველი ეგვიპტური ძაღლები გრძელი ტანით და მოკლე კიდურებით. როგორც ჯიში ჩამოყალიბდა XVIII საუკუნის შუა წლებში გერმანიაში. განასხვავებენ მსხვილ, საშუალო და ჯუჯა (ქონდარა) ტიპის ტაქსას.

6. დობერმანი - ეს საშუალო და საშუალოზე მაღალი ზომის ჯიშია. ზრდასრული მამრის სიმაღლეა 68-72 სმ, მდედრისა — 63-68 სმ. დობერმანი მსოფლიოში დიდი პოპულარობით სარგებლობს. მას მოკლე, ხშირი, მბზინავი ბალანი აქვს. დობერმანი კარგი მოდარაჯე ძაღლია, გამოირჩევა საოცარი მეგობრულობით და სიმშვიდით.

7. გერმანული ნაგაზი - ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია გერმანიაში XIX საუკუნეში.

გერმანული ნაგაზის თავი საკმაოდ ვიწროა, ყურებს შორის მანძილი პატარაა, ნუშისებრი თვალები შედარებით ღრმადაა განლაგებული, კუდი გრძელი ბეწვითაა დაფარული, კისერი საშუალო სიგრძისაა კარგად განვითარებული კუნთებით. მშვიდ მდგომარეობაშიც კი ძაღლს ყურადღება გამახვილებული აქვს და ენერგიითაა სავსე. გერმანული ნაგაზი კარგად ეგუება ქალაქში ცხოვრებას, ასევე კარგად გრძნობს თავს ცივ კლიმატში, ადვილია მისი გაწვრთნა, კარგი მოდარაჯეა, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა.

8. პირენეული მთის ძაღლი - ძაღლის ჯიში, გამოყვანილი საფრანგეთში ანტიკურ ხანაში.

ძაღლის დიდი ზომების გამო მისი ყოლა ქალაქის პირობებში, თუ სახლთან ახლოს არ არის თავისუფალი სივრცე, მიზანშეწონილი არ არის. პირენეული მთის ძაღლი კარგად უძლებს სიცივეს, კარგი მოდარაჯეა, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა, ბალანს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. აქვს მცირე ზომის სამკუთხა ყურები, გრძელი, ხშირი, თეთრი ბალანი. საშუალო ზომის, ქარვისფერ თვალებს მშვიდი მზერა ახასიათებთ.

9. კუვასი - ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია უნგრეთში შუა საუკუნეებში.

კუვასი ძლიერი ძაღლია, რომელიც აქტიურად იცავს საკუთარ ტერიტორიას. მიუხედავად იმისა, რომ ჩვეულებრივ კუვასი კარგად ეწყობა ოჯახს, უმჯობესია ის გამოცდილმა და ძაღლებში კარგად გაცნობიერებულმა ადამიანმა იყოლიოს. კუვასს აქვს დატალღული, უხეში ბალანი, დაკუნთული უკანა ფეხები. ის კარგად ეგუება სიცივეს. ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, ბავშვებს და სხვა ძაღლებს. კარგი მოდარაჯეა.

10. იორკშირ-ტერიერი - ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დიდ ბრიტანეთშიში XIX საუკუნეში.

ტიპიური იორკშირი დინამიური ძაღლია და ბოლომდე გააზრებული არ აქვს თავისი პატარა ზომები. არაჩვეულებრივად ცოცხალი და თამაშის მოყვარული, მას, როგორც ჩანს, მართლაც უშრეტი ენერგია აქვს. ძაღლის ზომის შემცირებამ განაპირობა მიდრეკილება სხვადასხვა დაავადების მიმართ (ღრძილების დაავადებები, ტრაქეის შევიწროება და სხვა). იორკშირული ტერიერი კარგად ეგუება სიცხეს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, ძნელად იწვრთნება, ძნელად ეგუება სხვა ძაღლებს, კარგი მოდარაჯეა. აქვს გრძელი წვერი და ულვაშები, ბალანი საერთოდ სწორი და გრძელია მთელ სხეულზე და განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. ბალანმა თვალები რომ არ დაუფაროს, შუაზე ყოფენ ან ლენტით კრავენ.