ევროკავშირსა და საქართველოს შორის უვიზო რეჟიმის ამოქმედებიდან 2 წელი გავიდა

ევროკავშირსა და საქართველოს შორის უვიზო რეჟიმის ამოქმედებიდან დღეს 2 წელი გავიდა. უვიზო მიმოსვლა მხოლოდ მოკლევადიან ვიზიტებს გულისხმობს, კერძოდ, 90 დღეს ნებისმიერი 180 დღის განმავლობაში.

ევროკავშირის/შენგენის ქვეყნებში გადაბმულად 90 დღის პერიოდით ყოფნის შემდეგ საქართველოს მოქალაქემ უნდა დატოვოს ამ ქვეყნის ტერიტორია. ევროკავშირის/შენგენის სივრცეში შემდეგი შესვლა შესაძლებელია მომდევნო 90 დღის (ჯამში 180 დღე) პერიოდის გასვლის შემდეგ.

საქართველოს მოქალაქეებს უვიზოდ მოგზაურობა შეუძლიათ შენგენის ზონის ტერიტორიაზე, რომელიც მოიცავს ევროკავშირის 22 წევრ ქვეყანას (გამონაკლისს წარმოადგენს დიდი ბრიტანეთი და ირლანდია) და ევროკავშირის 4 არაწევრ ქვეყანას.  

ევროკავშირის წევრი შენგენის სივრცის ქვეყნებია: ავსტრია, ბელგია, გერმანია, დანია, ესპანეთი, ესტონეთი, იტალია, ლატვია, ლიტვა, ლუქსემბურგი, მალტა, ნიდერლანდები, პოლონეთი, პორტუგალია, საბერძნეთი, საფრანგეთი, სლოვენია, სლოვაკეთი, უნგრეთი, ფინეთი, შვედეთი, ჩეხეთი.

ევროკავშირის არაწევრი შენგენის სივრცის ქვეყნებია: ისლანდია, ლიხტენშტეინი, ნორვეგია და შვეიცარია;

ევროკავშირის წევრი შენგენის კანდიდატი ქვეყნებია: ბულგარეთი, კვიპროსი, რუმინეთი, ხორვატია.

ამ ქვეყნებში მოკლევადიანი ვიზიტი შესაძლებელია განხორციელდეს სხვადასხვა მიზნით: ტურისტული, ოჯახის წევრების/ახლობლების მონახულება, ბიზნესშეხვედრები, მოკლევადიანი სასწავლო და გაცვლითი პროგრამები/ტრენინგი, კურსები, კულტურულ ან სამეცნიერო ღონისძიებებში მონაწილეობა და სხვა. ნებისმიერი ასეთი ვიზიტის ხანგრძლივობა არ უნდა აღემატებოდეს 90 დღეს.

უვიზო რეჟიმი არ შეეხება ევროკავშირის/შენგენის წევრ სახელმწიფოებში გრძელვადიან ვიზიტებს განათლების მიღების, მუშაობის ან სხვა მიზნით. ევროკავშირის/შენგენის წევრი ქვეყნის ტერიტორიაზე შესვლისას სასაზღვრო სამსახურის წარმომადგენელი შეიძლება დაინტერესდეს, თუ რა არის თქვენი მგზავრობის კონკრეტული მიზანი (მაგ.: საქმიანი ვიზიტი, ტურიზმი, მეგობრების ან ნათესავების მონახულება, სასწავლო კურსი 90 დღემდე ვადით).

მგზავრობის მიზნის დასადასტურებლად სასაზღვრო სამსახურის წარმომადგენელს უფლება აქვს, მოითხოვოს შემდეგი საბუთები:

საქართველოში უკან დასაბრუნებელი ბილეთი, სასტუმროს ჯავშანი, სამოგზაურო დაზღვევა, მოგზაურობის ფინანსური უზრუნველყოფის დამადასტურებელი დოკუმენტი (მაგ.: ნაღდი ფული, სამგზავრო ჩეკი, მოქმედი საბანკო ელექტრონული ბარათები). სასტუმროს ჯავშნის არსებობისას ფინანსური უზრუნველყოფისთვის საჭირო თანხა, როგორც წესი, არ აღემატება დღეში 50 ევროს.

ევროკომისიის მონაცემებით,  ბოლო 2 წლის განმავლობაში უვიზო რეჟიმით საქართველოს 600 000-ზე მეტმა მოქალაქემ ისარგებლა. სავიზო რეჟიმის გამარტივებაზე დიალოგი ევროკომისიასა და საქართველოს ხელისუფლებას შორის 2012 წლის ივნისში დაიწყო.

2015 წლის 18 დეკემბერს ევროკომისიამ გამოაქვეყნა საბოლოო ანგარიში საქართველოს მიერ სავიზო რეჟიმის ლიბერალიზაციის სამოქმედო გეგმის განხორციელების შესახებ, რომლის თანახმად, საქართველოს მოქალაქეებისათვის ევროკავშირში უვიზო მიმოსვლის რეჟიმის შემოღებისათვის საჭირო ყველა მოთხოვნა საქართველოს მთავრობის მიერ შესრულებულად გამოცხადდა. 

საქართველოსთვის და უკრაინისთვის უვიზო რეჟიმის მინიჭება ევროპაში მიგრაციის უმწვავესი კრიზისის ფონზე მიმდინარეობდა. თავისუფალი მიმოსვლა ევროკავშირთან ასოცირებულ პარტნიორებთან დროებითი შეჩერების მექანიზმის ამოქმედებასთან ერთად შევიდა ძალაში.

ევროკავშირის თითოეულ წევრს აქვს უფლება მოითხოვოს დროებითი შეჩერების მექანიზმის ამოქმედება:

1. თუ საგრძნობლად გაიზრდება იმ ადამიანების რიცხვი, რომლებიც ევროკავშირის სახელწმიფოებში შესვლაზე უარს მიიღებენ ან გაიზრდება ევროკავშირში ამ სახელმწიფოების მოქალაქეების არალეგალურად დამჩენთა რიცხვი.

2. თუ თავშესაფრის უსაფუძვლოდ მაძიებელთა მიმართვა საგრძნობლად გაიზრდება ან თუ ქვეყანა არ ითანამშრომლებს ევროკავშირთან რეადმისიაზე.

3. თუ უვიზო რეჟიმით მოსარგებლე ქვეყნიდან ჩასული ადამიანები საფრთხეს შეუქმნიან ევროკავშირის სახელმწიფოს საზოგადოებრივ წესრიგსა და შიდა უსაფრთხოებას.                                              

საქართველო 11-მა ქვეყანამ უსაფრთხო ქვეყნების სიაში შეიყვანა. ეს ნიშნავს, რომ საქართველო შეფასებულია, როგორც უსაფრთხო ქვეყანა, სადაც ადამიანებს (უპირველესად საქართველოს მოქალაქეებს) არ ემუქრებათ საფუძვლიანი საფრთხე იმისა, რომ წარმოშობის ქვეყანაში (საქართველოში) მოხდება მათი დევნა რასის, რელიგიის, აღმსარებლობის, ეროვნების, გარკვეული სოციალური ჯგუფისადმი კუთვნილების ან პოლიტიკური შეხედულების გამო.

იქედან გამომდინარე, რომ არ არსებობს მოქალაქეთათვის საერთაშორისო მხარდაჭერის გარდაუვალი საჭიროება და საქართველო აღიარებულია უსაფრთხო წარმოშობის ქვეყნად, ევროკავშირის ქვეყნებში საქართველოს მოქალაქეთა მიერ სხვადასხვა მიზეზით თავშესაფრის მოთხოვნა დაჩქარებულ ვადებში განიხილება და მოთხოვნაზე დადებით პასუხს პერსპექტივა არ აქვს.