კაკაბაძე: ბიძინა ივანიშვილის გონივრული პოლიტიკის შედეგია ის, რომ საქართველო არც ერთ მხარეს არ იხრება, ვინაიდან ერთმა ბეწვისოდენა შეცდომამ შესაძლოა ისე დაგვაზიანოს, რომ გადავიქცეთ სხვა ქვეყნების ინტერესების გასატარებელ ტერიტორიად

ბიძინა ივანიშვილის სწორი პოლიტიკური ალღოსა და გონივრული პოლიტიკის შედეგია ისიც, რომ საქართველო დასავლეთისა და ჩრდილოეთის გამძაფრებული ინტერესის მიუხედავად, არც ერთ მხარეს არ იხრება, ვინაიდან ზუსტად გრძნობს, არასწორმა გადახრამ და ერთმა ბეწვისოდენა შეცდომამ, შესაძლებელია ისე დაგვაზიანოს, რომ გადავიქცეთ მხოლოდ სხვა ქვეყნების ინტერესების გასატარებელ ტერიტორიად (დერეფნად), - წერს არასამთავრობო ორგანიზაცია „მოძრაობა ნეიტრალიტეტის“ დამფუძნებელი, ნანა კაკაბაძე სოციალურ ქსელში.

ვრცელ პოსტში კაკაბაძე მიმოიხილავს აშშ-ისრაელის მიერ ირანის წინააღმდეგ დაწყებულ სამხედრო მოქმედებების საკითხს და მის ირგვლივ განვითარებულ პროცესებს.

„საქართველო - კონფლიქტის მხარე თუ მიუმხრობელი

ევროპელმა მოკავშირეებმა საკმაოდ ფრთხილი პოზიცია დაიკავეს აშშ-ისრაელის მიერ ირანის წინააღმდეგ დაწყებულ სამხედრო მოქმედებებთან დაკავშირებით. ევროპის წამყვანი სახელმწიფოები (ბრიტანეთი, გერმანია და საფრანგეთი) დღესაც მოითხოვენ ცეცხლის შეწყვეტას და კონფლიქტის დიპლომატიურ რელსებზე გადაყვანას, ხოლო ესპანეთი ჯიუტად აცხადებს, რომ აშშ და ისრაელი არღვევენ როგორც გაეროს ასევე სხვა საერთაშორისო ნორმებს.

მიუხედავად იმისა, რომ არავინ იწონებს აიათოლების ირანში დამკვიდრებულ მმართველობის ანტიდემოკრატიულ წესს, იშვიათი გამონაკლისების გარდა, თითქმის ყველა ქვეყანა გმობს უდანაშაულო სამოქალაქო მოსახლეობის და მით უფრო, ბავშვების მასობრივ მკვლელობებს, მიუხედავად იმისა, ეს მკვლელობები გამიზნულად ხდება თუ მეომარი მხარის სამხედროების შეცდომით ან გაუფრთხილებლობით.

ფართო მსჯელობის საგნად იქცა საქართველოს ხელისუფლების მიერ ამ ვითარებაში დაკავებული პოზიცია, რომელიც ცდილობს არ წარმოჩინდეს მხარედ ამ კონფლიქტში. მიზეზი გასაგებია - მხარედ წარმოჩენილ ქვეყანას მეორე მხარე გამოაცხადებს მტრად, სამხედრო თუ პოლიტიკური შედეგებით.

საქართველოს ხელისუფლების მიერ ორივე მხარის (ისრაელის და ირანის) მიმართ გამოთქმული სამძიმარი სამოქალაქო პირების (+ აიათოლას) დაღუპვის გამო ისრაელს არ მოეწონა და მისმა ელჩმა საყვედურნარევი განცხადება გააკეთა - საქართველო მკაფიოდ რატომ არ დგება ჩვენს მხარესო.
ნაც-ოპოზიცია აცხადებს, რომ საქართველო უნდა იყოს მხარე - აშშ-ისრაელის მკაფიოდ მხარდამჭერი, ანუ ირანის მკაფიო მოწინააღმდეგე. ამასთან, ისინი ცდილობენ ისე წარმოაჩინონ საქმე, რომ თითქოს ხელისუფლება ამ ომში ირანის მხარდამჭერია და ამის დასამტკიცებლად ხან ირანისათვის დაწესებული სანქციებისთვის თავის არიდების დახმარებაში ადანაშაულებენ „ოცნებას“ და ხანაც ირანელი ტერორისტების იდეოლოგიური მომზადებისათვის პირობების შექმნაში - ცდილობენ ქვეყნის დადანაშაულებას იმაში,რომ თითქოს აქ არაოფიციალური უნივერსიტეტი იყოს გახსნილი, სადაც ფანატიკოს მუსულმანებს ამზადებენო. მათი მზაკვრული მიზნები ნათელია - ოღონდ საქართველოს ხელისუფლების ანტიდასავლურობა დაამტკიცონ (მანამდე არ იმუშავა იმის მცდელობამ, რომ რუსეთისათვის სანქციების თავის არიდებაში დახმარება დაებრალებინათ) და სულ არ ადარდებთ, რა საფრთხე შეიძლება დაემუქროს საქართველოს თუნდაც ფანატიკოსი მუსულმანების მხრიდან.

ამ მიზნების მისაღწევად ნაც-ოპოზიციის წარმომადგენლები მოიტანენ ხოლმე ციტატებს ოცნების მომხრე რომელიმე პირის გამონათქვამიდან, საიდანაც ასკვნიან, რომ მათი მხრიდან გაჟღერებული რომელიმე ანტიდასავლური გამონათქვამი ან თუნდაც ირანის მიმართ რაღაც ფორმით გამოთქმული მხარადაჭერა შეთანხმებულია საქართველოს ხელისუფლებასთან, ან უფრო მეტიც, პირადად ბიძინა ივანიშვილთან. მაგალითად, ამ დღეებში გიგა ბოკერია „პალიტრის“ ეთერში გამოსვლისას ამტკიცებდა, რომ როდესაც გოგა ხაინდრავა რაიმე ანტიდასავლურ განცხადებას აკეთებს, უნდა ვიგულისხმთ, რომ ის პირადად ბიძინა ივანიშვილის პოზიციას ახმოვანებსო. ნაც-ოპოზიციის სხვა წარმომადგენლებიც მსგავს შეფასებებს აკეთებენ „ოცნების“ მომხრე დანარჩენი საჯარო ფიგურების გამოსვლებთან დაკავშირებით, თითქოს ამ ფიგურებს არ ჰქონდეთ საკუთარი პოზიციის (თუნდაც ოფიციალურისგან განსხვავებულის) დაფიქსირების უფლება და ყველა პოზიციას ივანიშვილს ან კობახიძეს უთანხმებდნენ.

ბიძინა ივანიშვილის პოზიციებზე მსჯელობა შესაძლებელია მხოლოდ მის მიერ გამოთქმული აზრის მიხედვით, რაც იშვიათია, აგრეთვე იმ პოლიტიკის მიხედვით, რასაც ხელისუფლება ატარებს დასავლეთისა თუ ჩრდილოეთის მიმართულებით. მაგალითად ბოლო პერიოდში მკაფიოდაა გამოხატული აშშ-სთან გადატვირთვის პოლიტიკა. ჩვენ მხოლოდ ასეთ ფაქტებზე დაყრდნობით შეიძლება გამოვიტანოთ დასკვნები ბიძინა ივანიშვილისა თუ ხელისუფლების პოზიციაზე და არა იმის მიხედვით, ხელისუფლების მხარდამჭერი რომელი ანალიტიკოსი თუ ცნობადი სახე რას იტყვის კონკრეტულ პოლიტიკურ საკითხთან თუ პოლიტიკურ ორიენტაციასთან დაკავშირებით. მართებულია ისეთი მსჯელობა, რომელიც ეყრდნობა ხელისუფლების მიერ გატარებული პოლიტიკის შედეგებს და არა ვიღაცეების (თუნდაც მხარდამჭერების) გამონათქვამებს.

ბიძინა ივანიშვილის პოლიტიკის შედეგია ის, რომ დღეს ქვეყანა ცხოვრობს და ვითარდება სტაბილურ (არასაომარ) სიტუაციაში, იმ დროს, როცა ჩვენს ირგვლივ, ჩვენს სამეზობლოში ომისგან გამოწვეული ცეცხლი გიზგიზებს. ბიძინა ივანიშვილის სწორი პოლიტიკური ალღოსა და გონივრული პოლიტიკის შედეგია ისიც, რომ საქართველო დასავლეთისა და ჩრდილოეთის გამძაფრებული ინტერესის მიუხედავად, არც ერთ მხარეს არ იხრება, ვინაიდან ზუსტად გრძნობს, არასწორმა გადახრამ და ერთმა ბეწვისოდენა შეცდომამ, შესაძლებელია ისე დაგვაზიანოს, რომ გადავიქცეთ მხოლოდ სხვა ქვეყნების ინტერესების გასატარებელ ტერიტორიად (დერეფნად). ის, რომ დღეს ეს ასე არ არის და რომ ჩვენ გვაქვს შანსი მსოფლიო გადანაწილების შემდგომ დავლაგდეთ უკვე გამოკვეთილ დიდი პოლიტიკის მოთამაშეებთან, არის ივანიშვილის სწორი პოზიციის შედეგიც და ქვეყნის გადარჩენა - გაძლიერების ფორმულაც და არა ის, თუ რას ამბობს ხაინდრავა თუ ხელისუფლების რომელიმე სხვა მომხრე.

ბოკერიას პრეტენზიები და კრიტიკა ივანიშვილისა და ხელისუფლების მიმართ ხომ საერთოდ სასაცილოა, სატირალი რომ არ იყოს, ვინაიდან თვითონ სწორედ იმ ხელისუფლების უმაღლეს ეშელონს წარმოადგენდა, რომელმაც 2008 წელს საქართველო ომის ქარცეცხლში გახვია. კერძოდ ცხინვალში, სადაც კონფლიქტიც კი მინავლებული იყო და ოსებსა და ქართველებს შორის ვაჭრობა და თავისუფალი მიმოსვლა მიმდინარეობდა, მათმა (სააკაშვილ- ბოკერიას) ბრიყვულმა თუ მოღალატეობრივმა პოლიტიკამ, ჩვენი ძირძველი ტერიტორიების შემადგენელი ორი ნაწილი, სხვა ქვეყნის ტერიტორიებად აქცია.

სახარება გვეუბნება „საქმემან შენმან წარმოგაჩინოსო" და სწორედ ამ საქმეებიდან გამომდინარე შედეგებით მსჯელობს ქართველი ხალხი და არა უპასუხისმგებლო თუ უტვინო პოლიტიკოსების ბრტყელ-ბრტყელი განცხადებებით და გულზე მჯიღის ცემით, რადგან ხალხს კარგად ახსოვს, მათი ხელისუფლებაში ყოფნის დროს წარმოებულმა პოლიტიკამ როგორ გაიმარჯვა რუსულ “ჟანგიან ტანკებზე”. ამ მეხსიერების გამო არ მოაქვს ნაც-ოპოზიციისთვის შედეგები მათ ცრუ ნარატივებს “ოცნების” პრო-რუსულობის, პრო-ჩინურობის, პრო-ირანულობის თუ ანტიდემოკრატიულობისა და დიქტატორობის შესახებ. მოქალაქეთა დიდი ნაწილი სწორედ იმიტომ ხვდება გულგრილად მათთვის უვიზო რეჟიმის გაუქმების პერსპექტივასაც კი, რომ ხედავს, თუ როგორ ცდილობს თვითონ დისკრედიტირებული ნაც-ოპოზიცია ამ გაუქმების მიღწევას ისე, რომ მერე ეს დღევანდელ ხელისუფლებას გადააბრალოს.

P. S. ბოლო ინფორმაცია:

„გერმანიის ვიცე-კანცლერმა და ფინანსთა მინისტრმა ლარს კლინგბეილმა უარყო ბერლინის მონაწილეობა ირანში სამხედრო კონფლიქტის ესკალაციაში და განაცხადა, რომ „ ეს ჩვენი ომი არ არის“. წერს Politico. კლინგბეილის თქმით, მიუხედავად იმისა, რომ ირანის ხელისუფლება „ტერორისტული რეჟიმია“, საჰაერო დარტყმები, სავარაუდოდ, პრობლემის მუდმივ გადაწყვეტას ვერ უზრუნველყოფს და არსებობს სერიოზული კითხვები მათ საერთაშორისო სამართალთან შესაბამისობის შესახებ. „ძალიან მკაფიოდ ვამბობ: ეს ჩვენი ომი არ არის. ჩვენ ამ ომში მონაწილეობას არ მივიღებთ“, - ხაზგასმით აღნიშნა მან. გერმანელმა მინისტრმა აღნიშნა, რომ მსოფლიოში არ უნდა ჩამოყალიბდეს ისეთი წესრიგი, სადაც „მხოლოდ ძლიერის კანონი მოქმედებს“ და დასძინა, რომ საერთაშორისო ურთიერთობები კვლავ წესებზე დაფუძნებულ სისტემას უნდა დაეყრდნოს”.

იმედია, ნატოს წევრის და ევროპის ლიდერი სახელმწიფოს ვიცე-კანცლერს ნაც-ოპოზიცია ანტიდასავლელად და პრო-ირანელად არ შერაცხავს“, - წერს კაკაბაძე.