ზვიად ავალიანი: რატომ არის რომელიმე დასავლელი დიპლომატის ქართული „საყვარელი“, ხოლო, თამარ ბაგრატიონის ინგლისური „ქვეყნის სირცხვილი“? ეს ეპიზოდი იყო ერთი პატარა უხერხულობა და არა ტრაგედია - ტრაგედია არის სხაპა-სხუპით ქვეყნის ღალატი

გამაგებინეთ, რატომ არის, მაგალითად, ბრიტანეთის ელჩის ან სხვა რომელიმე დასავლელი დიპლომატის ქართული „საყვარელი“, ხოლო თამარ ბაგრატიონის ინგლისური „ქვეყნის სირცხვილი და თავის მოჭრა“? როცა ევროპელი დიპლომატები ქართულად გველაპარაკებიან, არასდროს დაბნეულან, არასდროს „აჭრილან“ და საერთოდ, არც ერთ მომენტში არ გაგჩენიათ განცდა, რომ უბრალოდ არ გესმით ეს კაცი (თუ ქალი) რას ამბობს? - წერს ჟურნალისტი, ზვიად ავალიანი, სოციალურ ქსელში.

მისი განცხადებით, ნებისმიერ შემთხვევაში ეს ეპიზოდი იყო ერთი პატარა უხერხულობა, რითაც სავსეა საერთაშორისო ცხოვრება და უსაშველო საშინელებად არ უნდა მივიჩნიოთ, ვინაიდან, ქვეყნის სამსახურის დროს პროტოკოლური შეცდომის დაშვება ტრაგედია არ არის.

„თამარ ბაგრატიონს ჩემი დაცვა არ ჭირდება და ამ კონკრეტულ შემთხვევაში არც ვაპირებ - პირდაპირ ვიტყვი, რომ როცა თარგმანის შესაძლებლობა არსებობს, ჩემი აზრით, ყოველთვის ჯობია მშობლიურ

ენაზე ისაუბრო, თუნდაც ოქსფორდის რომელიმე ქუჩაზე იყო გაზრდილი...
მაგრამ!

გამაგებინეთ, რატომ არის, მაგალითად, ბრიტანეთის ელჩის ან სხვა რომელიმე დასავლელი დიპლომატის ქართული „საყვარელი“, ხოლო თამარ ბაგრატიონის ინგლისური „ქვეყნის სირცხვილი და თავის მოჭრა“?

როცა ევროპელი დიპლომატები ქართულად გველაპარაკებიან, არასდროს დაბნეულან, არასდროს „აჭრილან“ და საერთოდ, არც ერთ მომენტში არ გაგჩენიათ განცდა, რომ უბრალოდ არ გესმით ეს კაცი (თუ ქალი) რას ამბობს?

კარგით ახლა! ბოლოს და ბოლოს, ის განცდა მაინც არ გაგჩენიათ, რომ ეს ადამიანი მთლად „ვერა-ვაკელი“ არ უნდა იყოს?

ვინც თვლით, რომ ელჩს ქართული საერთოდ არ მოეთხოვება და მადლობელი უნდა ვიყოთ იმისთვის, რომ დრო დაუთმო ჩვენი ენის შესწავლას, თქვენთვის ერთი ცუდი ამბავი მაქვს - არც საქართველოს მოქალაქე არის ვალდებული ქართულივით იცოდეს ინგლისური ენა.

მე არ ვიცი ვინ მიიღო გადაწყვეტილება რომ სიტყვით გამოსვლა ინგლისურ ენაზე უნდა წარმართულიყო ან რა იყო მისი მოტივაცია: შესაძლოა ეს თავად ქ-ნმა თამარმა გადაწყვიტა იმ მიზნით, რომ პატივისცემა გამოეხატა მასპინძელი ქვეყნის მიმართ ან ანგარიში გაეწია „დე-ფაქტო“ საერთაშორისო ენის ფენომენისთვის.

შესაძლოა მას სურდა ამ „დე ფაქტო საერთაშორისო ენის“ მეშვეობით უფრო უშუალო კომუნიკაციაში და კონტაქტში შესულიყო იქ დამსწრე საზოგადოებასთან, რაც ამჯერად კარგად ვერ განახორციელა... თუმცა ნებისმიერ შემთხვევაში ეს ეპიზოდი იყო ერთი პატარა უხერხულობა, რითაც სავსეა საერთაშორისო ცხოვრება და არავითარ შემთხვევაში რამე უსაშველო ტრაგედია ან საშინელება.

როგორც ერთმა ფეისბუქ მეგობარმა გუშინ დაწერა, ტრაგედია არის სხაპა-სხუპით ქვეყნის ღალატი.
ქვეყნის სამსახურის დროს პროტოკოლური შეცდომის დაშვება ტრაგედია არ არის.

და საერთოდ, ამ პოსტს დავასრულებდი კიდევ ერთი ფეისბუქ-მეგობრის სიტყვებით: ნეტა ამაზე უფრო დიდი შეცდომა არასდროს დაეშვათ და ამის მეტი არაფერი დაეშავებინოთ ოფიციალურ პირებს მთელს მსოფლიოში.

აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე“, - წერს ავალიანი.