რუსეთი საქართველოში ინტელექტის ოკუპაციას ცდილობს

როცა ქვეყნის 20 % ოკუპირებულია, მავთულხლართები სოფლებს, სახლებსა და სალოცავებს ორად ყოფს და როცა მცოცავი ოკუპაცია ისევ გრძლედება, რუსეთი ახლა ირიბი გზით, საავტორო უფლებებში გავლენების აღდგენასა და მოპოვებას ცდილობს. ინტელექტის ოკუპაციის მცდელობა, რუსული ფული და  საფრთხე  მუსიკოსებმა, კომპოზიტორებმა და შემსრულებელმა მაშინ დაინახეს, როცა საქართველოს საავტორო უფლებათა ასოციციის ანალოგი  შეიქმნა.
მუსიკოსები და შემსრულებლები გვიყვებიან, რომ ახალ ორგანიზაციაში გაწევრიანების სანაცვლოდ, უარი უნდა ეთქვათ საქართველოს საავტორო უფლებათა ასოციაციის წევრობაზე. როგორ ბუნდოვანია-თუმცა დაჰპირდნენ, რომ რუსეთში საავტორო უფლებათა ასოციაციაში ქართველი კომპოზიტორებისა და შემსრულებლების კუთვნილ  და წლობით დალექილ ჰონორარებს დაიბრუნებდნენ. 
შეთავაზებულ წინადადებაზე უარი კიდევ ათობით კომპოზიტორმა და შემსრულებელმა თქვა. თუმცა არიან ისეთებიც, ვინც  საავტორო უფლებამდცველი ახალი ორგანიზაციის წევრობას დასთანხმდა. 1 მარტს დარეგისტრირებული ორგანიზაციის საბჭოში 10-მდე წევრია. მათ შორის რუსა მორჩილაძე, დათო ხუჯაძე, აჩი ფურცელაძე, ჯემალ სეფიაშვილი გამგეობის თავმჯდომარე კი ალექსანდრე გვარიშვილია. 
ახალი საავტორო უფლებათა ასოციაციის შექმნის მთავრი მიზეზი საბჭოს წევრების თქმით, ის გახდა, რომ მოქმედი ასოციაცია ხელოვანთა უფლებებს სათანადოდ ვერ იცავს, არ მუშაობს გამჭვირვალედ და  ავტორებს არ აქვთ წვდომა როგორ და საიდან იღებენ კუთვნილ ჰონორარებს. 
გიგა კობალაძე საქართველოს საავტორო უფლებათა ასოციაცია¬ს 7 წელია ხელმძღვანელობს. გვიყვება, რომ  რუსეთის მცდელობა, გავლენა მოეხდინა საქართველოს  საავტორო უფლებებზე ჯერ კიდევ  2017 წელს დაიწყო, მაშინ, როცა რუსეთის საავტორო უფლებების დამცველმა ორგანიზაცია (რაომ) საერათშორისო ორგანიზაციის სიზაკის კონკურენტად ევრაზიის უფლების მფლობელთა საზოგადოებების კონფედერაცია EACOP  - დააფუძნა. ორგანიზაციაში ყოფილი დსთ-ს ქვეყნები გაერთიანდნენ - სომხეთი, აზერბაიჯანი, ყაზახეთი, ყირგიზეთი და ბელორუსი.  ამავე რაოს მიერ დაფუძნდა ცენტრი, რომელიც EACOP  -ის წევრი ქვეყნების პერსონალურ მონაცემებს აკონტროლებს.
აჩი ფურცელაძე ახალი ასოციაციის წევრია და ღიად ამბობს, რომ ორგანიზაციის დაფუძნებაში რუსული „რაო“ მათ მხარში უდგას, თუმცა ორგანიზაციის სხვა წევრები რაოს ფრთის ქვეშ ყოფნას უარყოფენ. საკუთარი ბიზნესიდან მოზიდული თანხებით კი ორგანიზაციის დამფუძნებლებმა უკვე შეიძინეს აპარატურა, რომელიც ბარებსა და რესტორნებში შესრულებულ მუსიკას გააკონტროლებს, თავად ავტორს კი საშაულება ექნება სპეციალური აპლიკაციის დახმარებით ადევნოს თვალი როდის და სად შესრულდა მისი სიმღერა. 
ახლად შექმნილ უფლებადამცველთა ასოციაციას, შეძენილი აპარატურის დასაწყობება, სავარაუდოდ დიდი ხნით მოუწევს, რადგან ქვეყანაში მოქმედი კანონმდებლობით  სფეროში -მაგალითად მუსიკაში, ლიტერატურაში მხოლოდ ერთი კოლექტიური მართვის ორგანიზაცია უნდა არსებობდეს, ასეთი კიუკვე არსებობს. ასევე, საჭიროა ორგანიზაციას რეპერტუარის ურთიერთწარმომადგენლობის ხელშეკრულება მსოფლიოს უმრავლეს ორგანიზაციასთან ჰქონდეს გაფორმებული. 
როგორ დაიწყებს ახალი ორგანიზაცია ფუნქციონირებას ქართულ ბაზარზე რთული წარმოასდგენია, მით უფრო მაშინ, როცა მოქმედი კანონმდებლობის  გარდა ავტორთა და კომპოზიტორთა საზოგადოებების საერთაშორისო კონფედერაცია სიზაკი, პირდაპირ ამბობს, რომ მნიშვნელოვანია ქვეყნაში მხოლოდ ერთი კოლექტიური მართვის ორგანიზაცია არსებობდეს, წინაღმდეგ შემთხვევაში სისტემა ჩამოიშლება  და ავტორები  დააზარალდებიან.

საერთაშორისო რეკომენდაციების გარდა, ნათელი მაგალითი თუ რატომ არ უნდა იყოს ხელოვნების ერთ სფეროში რამდენიმე კოლექტიური მართვიოს ორგანიზაცია უკრაინაა. 2013 წელს ქვეყანაში  ჯერ ორი შემდეგ კი 19 კოლექტიური მართვის ორგანიზაცია შეიქმნა, რამაც ტარიფებისა და ავტორთა ჰონორარაების შემცირება გამოიწვია. უკრაინისა და სხვა პოსტსაბჭოთა ქვეყნებისგან განსხვავებით საავტორო უფლებათა დაცვის კუთხით საქართველო დღეს რეგიონში ლიდერია. 2012 წლიდან დღემდე შეგროვებული და გადახდილი ჰონორარის ოდენობა, ქვეყნის შიგნით და მის ფარგლებს გარეთ 20 ჯრ გაიზარდა. მხოლოდ 2018 წელს  ავტორებსა და შემსრულებლებზე ჰონორარის სახით 5 მილიონ ასი ათასი ლარი გაიცა.