ყველის მწარმოებელთა ასოციაცია: მნიშვნელოვანი ცვლილებაა, რაც მეწარმემ ეტიკეტზე უნდა გამოიტანოს და მომხმარებელმა ამოიკითხოს, არის თუ არა ადგილობრივ ანუ ნედლ რძეზე წარმოებული პროდუქცია

ნოემბრიდან რძის პროდუქტების მწარმოებლებისა და რეალიზატორებისთვის ახალი წესები ამოქმედდა. სარეალიზაციოდ გამოტანილ ნედლი რძის ნაწარმს ეტიკეტზე მკაფიოდ უნდა ჰქონდეს მითითებული, რომ იგი ნედლი რძისგან არის დამზადებული. გამომდინარე იქიდან, რომ რძის ნაწარმი ისეთ პროდუქციას მიეკუთვნება, რომელიც ადამიანის ორგანიზმისთვის აუცილებელ ნივთიერებებს შეიცავს, მისი შემცველობის დადგენა მნიშვნელოვან წინაპირობას წარმოადგენს. შესაბამისად, მომხმარებელებმა უნდა იცოდნენ თუ რაში იხდიან ფულს და რამდენად ნატურალურია მათ მიერ შეძენილი რძისა და ყველის პროდუქცია. როგორც გადაცემაში „ბიზნესი იმედზე“ საუბრისას ყველის მწარმოებელთა ასოციაციის თავმჯდომარე განმარტავს, სახელმწიფოს ასეთი მიდგომა მყისიერად აჩენს იმედს ფერმერებში, რომ მათ რძეზე გაჩნდება მოთხოვნა, რაც მეწარმეებს მეტ სტიმულს მისცემს.

„ნედლ რძეს ვერ შემოიტან ვერცერთი ქვეყნიდან იმიტომ, რომ თვითონ რძეს ააქვს 70 საათი ხანგრძლივობა არსებობისა და ბუნებრივია, შემდეგ ის არ არის ვარგისი რაიმე პროდუქტის მისაღებად.

დღეს საკმაოდ რთულია, ქართველი მომხმარებლისთვის, იყოს მშვიდად, სინამდვილეში რას მიირთმევს? ქართულ ნედლ რძეზე დამზადებულ პროდუქციას, რომელიც ასევე უნდა იყოს სტანდარტთან მორგებული, პასტერიზებული, არ უნდა იყოს არავითარი დამატებითი მინარევები, თუ მიირთმევს ფხვნილზე დამზადებულს, ირანულ რძეზე დამზადებულს? იმიტომ, რომ მათ რაც არ უნდა ბევრი ებრძოლო ისინი მაინც არსებობენ და სწორედ ამიტომ არსებობს ქვეყანაში მარეგულირებელი ორგანო, რომ ეს გააკონტროლოს„ - აღნიშნა ყველის მწარმოებელთა ასოციაციის თავმჯდომარემ, ანა მიქაძე-ჩიკვაიძემ.

„რძისა და რძის ნაწარმის შესახებ ტექნიკური რეგლამენტის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2015 წლის 3 აპრილის №152 დადგენილებაში შესაბამისი ცვლილება 2020 წლის 30 ივლისს შევიდა, ნოემბრამდე კი ბიზნესს ჰქონდა ერთგვარი გარდამავალი პერიოდი იმისათვის, რომ ახალი რეგულაციისთვის მომზადებულიყვნენ.. რეგლამენტი რძის სექტორს, პრაქტიკულად, ორი მიმართულებით არეგულირებს - რძის, რძის ნაწარმისა და მისი პროდუქტების შემცველობისა და ეტიკეტირების წესებს განსაზღვრავს, ასევე ბიზნესოპერატორის მიერ პროდუქციის წარმოების და რეალიზაციის სავალდებულო პირობებს აწესებს.