საქართველოში სხვა ქვეყნებთან შედარებით კორონავირუსის გავრცელების დონე გაცილებით დაბალია

დღეის მონაცემებით, საქართველო იაპონიის ტრაექტორიას მიჰყვება, თუმცა აშკარაა, რომ ჩამორჩება ისეთ წარმატებულ მაგალითებს როგორიცაა აღმოსავლეთ აზიის რამდენიმე მდიდარი ქვეყანა.

Covid-19-ით ინფიცირების პირველი შემთხვევები საქართველოში დაახლოებით იმავე დროს დაფიქსირდა, როცა ევროპის სხვა ქვეყნებში. მიუხედავად ამისა, ვირუსის გავრცელება დასავლეთ სამყაროსთან შედარებით გაცილებით დაბალია.

მაგალითისთვის, ჩემს მშობლიურ შვეიცარიაში პირველი შემთხვევა საქართველოზე ერთი დღით ადრე, 25 თებერვალს დადასტურდა. თუმცა, 12 აპრილის მდგომარეობით, შვეიცარიაში დაავადებულთა რაოდენობამ უკვე ოცდახუთი ათასს, ხოლო გარდაცვლილთა რაოდენობამ კი, ათასს მიაღწია. ამავე დღის მონაცემებით, საქართველოში 252 შემთხვევაა დაფიქსირებული, აქედან მხოლოდ სამი პაციენტია გარდაცვლილი.

საქართველოში დადასტურებული შემთხვევების გაორმაგება, საშუალოდ, ყოველ რვა-ცხრა დღეში ხდება. შიდა გავრცელების ეტაპზე გადასული ქვეყნებისთვის ეს საკმაოდ დაბალი მაჩვენებელია. ამის შესახებ OcMedia-ს ბლოგერი ლორენც ჰიფილკერი საკუთარ სტატიაში წერს.

საქართველოს ვითარებას ის სხვა ქვეყნების მაგალითს ადარებს და აღნიშნავს, რომ მიუხედავად ამ სურათისა, ხაზი, რომელიც საქართველოში ვირუსის გავრცელების ტრაექტორიას ასახავს, თითქმის სწორია, რაც ზრდის ტემპის ექსპონენციურობაზე მიგვინიშნებს. (როდესაც ზრდის ტემპი პროპორციულია, თვით რაოდენობის მნიშვნელობასთან).

„რა ხდება სხვა ქვეყნების შემთხვევაში? ჩინეთში, ქალაქ ვუჰანში ეპიდემიური აფეთქების ტემპმა ჯერ კიდევ იანვარში დაიწყო ზრდა. საწყისი, უკიდურესად სწრაფი გავრცელების ფაზის შემდეგ (როცა ინფიცირების დადასტურებული შემთხვევების რაოდენობა თითქმის ყოველდღე ორმაგდებოდა) ქალაქი ჩაიკეტა (ჩვენს გრაფიკზე ეს თარიღი მე-4 დღეს ემთხვევა) და მთავრობამ კონტროლის მკაცრი ზომების მიღება დაიწყო. ვირუსის გავრცელების მრუდის ტრაექტორიის გაბრტყელების დასაწყისს, მკაცრი ზომების შემოღებიდან ერთი კვირის თავზე ვხედავთ.

ირანის, აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებისა და აშშ-ს რეაქცია ვირუსთან ბრძოლაში საგრძნობლად ნელი და ნაკლებად აგრესიული აღმოჩნდა. შესაბამისად, ეს ქვეყნები პიკს ჩინეთზე უფრო გვიან და დადასტურებულ შემთხვევათა მეტი რაოდენობებით მიაღწევენ.

ეპიდაფეთქებები ბრაზილიასა და ინდოეთში შედარებით გვიან დაიწყო, თუმცა როგორც აღმოჩნდა, ამ ქყვენებმა დროის მოგება ვერ შეძლეს. მიუხედავად იმისა, რომ იტალიას თითქმის სამი კვირით ჩამორჩებიან, დღევანდელი მოცემულობით იმ ქვეყნებს, რომლებსაც ეპიდემია ყველაზე მძიმედ გადააქვთ მალევე დაეწევიან.

აქვე ვხედავთ იაპონიას, რომელიც განსხვავებული ტრაექტორიის მაგალითია. ჩინეთთან გეოგრაფიულმა სიახლოვემ ის თავიდანვე დააზარალა. მიუხედავად იმისა, რომ ქვეყანას ეპიდემიასთან ბრძოლისთვის მოსამზადებლად მცირე დრო ჰქონდა, იაპონიამ ვირუსის გავრცელების ტემპის შედარებით დაბალ დონის შენარჩუნება მოახერხა (თუმცა, ზრდა სრულად ვერ შეაჩერა)“, - წერს ავტორი და სწორედ, იაპონიის მაგალითს ასახელებს საქართველოსთვის განსაკუთრებით საინტერესოდ, რადგან ქვეყანა, დღესდღეობით, თითქმის 6-კვირიანი ჩამორჩენით, ამ აზიური ქვეყნის ტრაექტორიას მიჰყვება.

„იაპონიის შემთხვევაში, ყურადღებას ისიც იპყრობს, რომ ქვეყანამ ვირუსის გავრცელების დაბალი მაჩვენებლის შენარჩუნება აგრესიული ტესტირებისა და შემზღუდავი ღონისძიებების გარეშე შეძლო. როგორც New York Times-ის სტატიაში ვკითხულობთ: „იაპონიის ინფექციის მიმართ რეზისტენტულობა, შესაძლოა, ქვეყნის ისეთი კულტურული ნორმების შედეგი იყოს, როგორიცაა ხელების ხშირი ბანა და მისალმებისას თავის დაკვრა ხელის ჩამორთმევის ნაცვლად. ასევე, მოსახლეობა მატარებლებსა და საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილებში პირბადეებს ხშირად ატარებს.

„საქართველო, ახალი კორონავირუსისადმი წარმატებული პასუხით ქვეყნების მხოლოდ ერთ ჯგუფს ჩამორჩება. თუმცა, ნათელია, რომ საუკეთესო მაგალითებს აღმოსავლეთ აზიის მდიდარი ქვეყნები წარმოადგენენ:

ვირუსის გავრცელება ექსპონენციურად იზრდება იაპონიაში, სინგაპურსა და ჰონგ კონგში, თუმცა ზრდის ტემპი გაცილებით დაბალია, ვიდრე ევროპაში (ვირუსის გავრცელების შეჩერებისკენ მიმართული ზომების მიღებამდე).

ტაივანში და ბრუნეიში მოხერხდა ვირუსის გავრცელების თითქმის სრული შეჩერება მისი დაფიქსირებისთანავე.

სამხრეთ კორეასა და მალაიზიაში ეპიდაფეთქება ერთი (თითოეულში) ღონისძიების გამო მოხდა (ქრისტიანული და მუსულმანური მასობრივი რელიგიური შეკრებები), თუმცა გავრცელების შენელება მოხერხდა.

აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ ჩამოთვლილთაგან ბევრ ქვეყანას მწვავე რესპირაციულ დაავადებათა ეპიდემიებთან ბრძოლის გამოცდილება აქვს (მაგ. 2003 წელს SARS-ის გავრცელება ჰონგ კონგში, სინგაპურსა და ტაივანში და 2015 წლის MERS-ის გავრცელება სამხრეთ კორეაში)“, - წერს ჰილპიკერი და ინტერესდება მოგვევლინება თუ არა აღდგომის დღესასწაული ეპიდაფეთქების ახალ ტალღად და ხომ არ შეცვლის სრულად ქვეყანაში ვირუსის გავრცელების არსებულ ტრაექტორიას?

„თუ მოვლენები ასე არ განვითარდა, საქართველო იაპონიის ტრაექტორიით მოძრაობას განაგრძობს, რომლის დროსაც ინფექციათა დადასტურებული შემთხვევათა რაოდენობა ნელა, მაგრამ სტაბილურად გაიზრდება. ამან, შესაძლოა, თავიდან აგვაცილოს კატასტროფული სცენარი დღეს, მაგრამ მოვლენების ასეთი განვითარება გამოსავალს მაინც არ გვთავაზობს. იაპონიისთვის ეს უკვე პრობლემად იქცა - გაჩნდა ცნობები, რომ იაპონიის მოსახლეობას ჰიგიენური წესების დაცვისგან გადაღლილობა აღინიშნება. ახალი შემთხვევების ზრდამ კი, სულ ახლახანს, 7 აპრილს, იაპონიის მთავრობა აიძულა შემოეღო საგანგებო მდგომარეობა ქვეყნის მასშტაბით“,-წერს ბლოგერი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი.

სტატიაში გამოყენებული ყველა მონაცემი საჯაროდ ხელმისაწვდომია John Hopkins CSSE-ის მონაცემთა ბაზაში: https://github.com/CSSEGISandData/COVID-19.

საქართველოში კორონავირუსი 272 ადამიანს დაუდასტურდა, მათგან 68 გამოჯანმრთელდა, 3 კი გარდაიცვალა. საქართველოს კიდევ 3 მოქალაქეს კორონავირუსი სხვა ქვეყნებში დაუდასტურდა და ისინი საქართველოში აგრძელებენ მკურნალობას.

ვირუსით ინფიცირების პირველი შემთხვევა ქვეყანაში 2020 წლის 26 თებერვალს დადასტურდა. 21 მარტს საქართველოში საგანგებო მდგომარეობა ამოქმედდა.

ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციამ კორონავირუსთან დაკავშირებით პანდემია 2020 წლის 11 მარტს გამოაცხადა. მანამდე კი, 30 იანვარს ჯანმომ კორონავირუსი გლობალურ საფრთხედ გამოაცხადა. ჩინეთში პნევმონიის აფეთქება 2019 წლის დეკემბერში დაიწყო. ის გამოწვეულია კორონავირუსის აქამდე უცნობი შტამით.

21 იანვარს ჩინეთმა დაადასტურა, რომ კორონავირუსი გადამდებია. მომხდარის გამო ქვეყნის ორ ქალაქში კარანტინი გამოცხადდა. რა უნდა ვიცოდეთ საგანგებო მდგომარეობის შესახებ, წაიკითხეთ აქ.