14 ივლისი 2018

„ვერავინ დამისახელებს ერთ ჩავარდნასაც კი სამინისტროს სისტემაში“

მორიგი პასუხი ოპონენტებს

პრემიერმინისტრმა მამუკა ბახტაძემ 12 ივლისს მცირე მთავრობის ახალი შემადგენლობა დაასახელა. რიგგარეშე სხდომაზე კანონმდებლებმა 10 მინისტრი და ერთიც სახელმწიფო მინისტრი დაამტკიცეს. მთავრობის ახალ შემადგენლობაში 3 ახალი სახეა. მესამე სექტორისა და ოპოზიციის კრიტიკის მიუხედავად მთავრობაში დარჩა იუსტიციის მინისტრი თეა წულუკიანი, რომლის უწყებას სასჯელაღსრულების სამინისტროც შეურთდა. არასამთავრობოებისა და ოპოზიციის კრიტიკაზე, ირაკლი შოთაძის გადადგომაზე და გატარებულ რეფორმებზე „ქრონიკის“ წამყვანის თეა სიჭინავას კითხვებს იუსტიციის მინისტრმა თეა წულუკიანმა უპასუხა.
 

თეა წულუკიანი
ფოტო: საქართველოს პარლამენტი

თქვენამდე რამდენიმე წუთით ადრე ოპოზიციის წარმომადგენელი ოთარ კახიძე საუბრობდა ამ ეთერში. ვიცით, რომ ოპოზიციას ერთ-ერთი ყველაზე მეტი შენიშვნა თქვენი უწყების და თქვენი მისამართით აქვს. ასევე არასამთავრობო სექტორსაც აქვს პრეტენზიები თქვენი მისამართით, არადა თქვენს უწყებას მესამე სექტორთან საკმაოდ მჭიდრო ურთიერთობა და თანამშრომლობა უწევს. გიქმნით ეს გარკვეულ უხერხულობას?

გუშინ ვთქვი და კიდევ ერთხელ ვიტყვი, რომ არც ამ ადამიანს [ოთარ კახიძეს], რომელიც ბევრს საუბრობს, არც მის პარტიას, რომელიც „ნაციონალური მოძრაობის“ ქვედანაყოფია, არ აღვიქვამდი სერიოზულად, შემდეგ ვეცადე აღმექვა, იმიტომ რომ, ეს ჩემი ინსტიტუციური ვალია, მაგრამ სამწუხაროდ ისე მიდის პროცესები, რომ ის რჩება სუსტ და არასერიოზულ ოპოზიციად, რომელიც ტყუილების გავრცელებით არის დაკავებული, შემდეგ ამ ტყუილებს უარყოფს და საუბრობს, რასაც მე ვეძახი „თუმცას“ მოდელით. იტყვის რაღაცას, შემდეგ უნდა თქვას „თუმცა“და დაამატოს ნეგატივი. ეს არის თითქოს დასავლეთში მიღებული განათლების დასტური მათ თვალში, მაგრამ ეს ჩემზე შთაბეჭდილებას ვერ ახდენს. რაც შეეხება „თუმცების“ ავტორებს, მე, რა თქმა უნდა, მესმოდა წინამორბედის გამოსვლა. ისაა იმ ოპოზიციური ძალის წარმომადგენელი, რომელიც ჯერ ამბობდა, რომ იუსტიციის მინისტრს არ ჰქონდა განათლება, გუშინ უკვე აღიარა, რომ ძალიან კარგი განათლება მაქვს მიღებული. ალბათ, შემდეგ, მომავალში იმასაც აღიარებს, რომ ის უმაღლესი სკოლა მაქვს საფრანგეთში დამთავრებული, რომელიც საფრანგეთის უზენაესი ადმინისტრაციული სასამართლოს მოსამართლეების 60%-ს. ახლა მოვისმინე, რომ თურმე ჩემ მიერ ინიცირებული და პარლამენტის მიერ გაზიარებული მართლმსაჯულების რეფორმის პირველი ტალღა ყოფილა ძალიან კარგი, რომ თურმე მესამე ტალღაშიც ელექტრონული განაწილების პრინციპი, რომლის ინიცირებაც მე გავაკეთე, ყოფილა შესანიშნავი და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ და შემდეგ ამბობს - „თუმცა“. „თუმცას“ შემდეგ მოდის ყველა ის პრობლემა, რომელსაც ის პრობლემად წამოჭრის და რომლებიც სათავეს იღებს სწორედ იმ დროიდან, როდესაც ეს ვაჟბატონი გახლდათ ბატონი ადეიშვილის მოადგილე. ვაჟბატონი, რომელიც ხელმძღვანელობდა სისხლის სამართლის რეფორმის საბჭოს, რომელსაც ამჟამად მე ვხელმძღვანელობ და რომელიც შენობაშიც კი არ უშვებდა მისთვის არასასურველ არასამთავრობო ორგანიზაციებს და ადვოკატებს, იმიტომ რომ, მისთვის ბატონი ზაზა ხატიაშვილი, სოსო ბარათაშვილი და სხვები იყვნენ მიუღებელნი.

ხომ მაგრამ ბატონი ოთარი [კახიძე] იმასაც ამბობს, რომ კარგი სურათი არ იყო ის, რაც მისი ხელისუფლებაში ყოფნის დროს ხდებოდა სასამართლოში და რაც პროკურატურას უკავშირდება. მოდით, მაშინ ახლა არასამთავრობო სექტორის პრეტენზიებზეც გავიგოთ თქვენი პოზიცია.

დიახ, აქამდე მივდიოდი სწორედ. 2012 წლის ოქტომბრიდან, მიუხედავად იმისა, რომ მთავრობის მიმართ, ჩემ მიმართ, მთავრობის სხვადასხვა დროის შემადგენლობის მიმართ, ისმოდა და ისმის კრიტიკა, ყველა უწყებათაშორის საბჭოში ჩავრთე ყველა ადვოკატი, მოსამართლე, ძალოვანი სტრუქტურის წარმომადგენელი და არასამთავრობო ორგანიზაციები. არც ერთი მასშტაბური რეფორმა კი არა, პატარა პროექტიც არ განხორციელებულა ისე, რომ არ ყოფილიყო ყველას ჩართულობით შემუშავებული და შემდეგ ინიცირებული. ეს, რა თქმა უნდა, არ ნიშნავს იმას, რომ ყველა ყველა მუხლით კმაყოფილია-ხოლმე, მაგრამ ეს არის ყველას ჩართულობით შემუშავებული რეფორმები და მადლობა კრიტიკოსებს, რომლებიც აღიარებენ ამ დიდ ნაბიჯებს. ჩემი აზრით, არასამთავრობო სექტორის მიზანმიმართული დაკნინება მიმდინარეობს, როდესაც ამდენი კვირაა ვისმენთ, რომ თითქოს ჩემი კრიტიკა და ჩემი გადადგომის მოთხოვნა ისმის არასამთავრობო სექტორიდან, ეს არის არასამთავრობო სექტორის დაკნინება, რადგან ის რამდენიმე თითზე ჩამოსათვლელი არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელიც ჩემ გადადგომას ითხოვს, არ გახლავთ, ბატონებო, საქართველოს არასამთავრობო სექტორი. ეს გახლავთ არასამთავრობო სექტორის ერთი ნაწილი, რომელიც ერთსულოვანი ხან არის, ხან - არა. მაგალითად, გუშინ, მსოფლიო სამიტის წინა დღეებში, რომელიც მომავალ კვირას გაიხსნება საქართველოში იმ რეფორმების წყალობით, რომელიც ჩვენმა ხელისუფლებამ და მათ შორის ჩემი ინიციატივით გატარდა, ეს არის ღია მმართველობის, პარტნიორობის მსოფლიო სამიტი, რომელსაც ჩვენ ვთავმჯდომარეობთ, მაშინ, როდესაც 2011 წლიდან 2014-წლამდე ჩვენი ქვეყანა იყო რიგითი წევრი ქვეყანა, ახლა კი არის თავმჯდომარე და სწორედ გუშინ, ამ სამიტის წინ, როგორც გვევალებოდა, არასამთავრობო სექტორის ერთსულოვანი მხარდაჭერით, ერთი ორგანიზაციის გარდა, რომელმაც შეხვედრა დატოვა, ჩვენ ერთხმად დავამტკიცეთ სამოქმედო გეგმა.

შეიძლება, არასამთავრობო სექტორი ასე კატეგორიულად ერთხმად არ ითხოვდეს თქვენ გადაყენებას, მაგრამ მათი მთავარი პრეტენზიის ერთ-ერთი მიმართულება, ზოგადად მართლმსაჯულებასთან დაკავშირებით, არის პროკურატურა და პროკურატურის მუშაობა. მაგალითად, სულ ცოტა ხნის წინ პრემიერმა მამუკა ბახტაძემ განაცხადა, რომ ხორავას ქუჩის საქმეზე სისტემის ერთმა ნაწილმა ვერ იმუშავა ისე, როგორც ამას საზოგადოება ელოდა და როგორც უნდა მომხდარიყო. ასევე მან განაცხადა, რომ პროკურორმა სწორი გადაწყვეტილება მიიღო, როდესაც თანამდებობა დატოვა. შოთაძის გადადგომასთან დაკავშირებით თქვენი პოზიცია ცნობილია და თქვენ ამ გადაწყვეტილებას არ ეთანხმებოდით. როდესაც ასეთი აზრთა სხვადასხვაობა არსებობს პრემიერსა და თქვენს მიდგომებს შორის, როგორ მოხდა, როგორ შეჯერდით, საერთო კრიტერიუმებზე, როდესაც მამუკა ბახტაძემ თქვენ ნდობა გამოგიცხადათ, რომ მის მინისტრთა კაბინეტში ყოფილიყავით?   

როგორ არის იცით?! მე ასე ვიცი და მჯერა, რომ თქვენ უკეთესად იცით კანონები, ვიდრე ოპოზიციის ზოგიერთმა იურისტმა წარმომადგენელმა. მაგალითად, ბოლო კვირეებსა და თვეებში, 30 მაისის შემდეგ, ისმის, რომ იუსტიციის მინისტრი პასუხს აგებს მართლმსაჯულებაზე. შეგახსენებთ, რომ მე არ ვარ მართლმსაჯულების ხელმძღვანელი. ეს ჩემთვის დიდი პატივია, რომ ზოგიერთს ასე ჰგონია, მაგრამ ეს არ არის სიმართლე. მართლმსაჯულების შტოს ხელმძღვანელობს აბსოლუტურად სხვა ადამიანი და იუსტიციის უმაღლესი საბჭო, რომელიც მე არ მექვემდებარება და ძალიან ბევრი ევროპული ქვეყნისგან განსხვავებით მე იქ წარმომადგენელიც კი არ მყავს. შესაბამისად, თუკი იუსტიციის უმაღლესმა საბჭომ უვადოდ გადანიშნა მოსამართლეები, ჩვენ ეს უნდა მოვკითხოთ იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს. ხოლო ის რეფორმები, რაც მე გავატარე, რამდენიმე წუთის წინ მოვისმინეთ, რომ ყოფილა რევოლუციური, შესანიშნავი და წინ გადადგმული ნაბიჯები. ეს მოვისმინეთ, მე მგონი, არ მომესმა, თქვენი რესპონდენტი ამას ამბობდა.

ნაწილზე, მთლიანად - არა...

რაც შეეხება პროკურატურას, ასევე, 2013 წლის 30 მაისს ძალაში შევიდა კანონი, სადაც პირდაპირ წერია, რომ იუსტიციის მინისტრი არ არის ქვეყნის მთავარი პროკურორი და მეტიც, მას ეკრძალება რომელიმე კონკრეტულ საქმეში ჩარევა. შესაბამისად, ხორავას საქმეზე გამოძიება ასე მიმდინარეობდა, თუ ისე, რომელიც პროკურატურასაც კი არ მიჰყავდა და მიჰყავდა შინაგან საქმეთა სამინისტროს, იუსტიციის მინისტრი ვერანაირ პასუხს ვერ აგებს.

ანუ, ეს ერთგვარი საყვედური, რომელიც პრემიერმინისტრმა გამოთქვა, შინაგან საქმეთა სამინისტროს მისამართით იყო?

ეს საყვედური, თუკი ასეთი საყვედური უნდა არსებობდეს, როგორც ეს პრემიერმა განაცხადა - სისტემის ერთი ნაწილი-ო, უნდა დადგინდეს ვინ და რომელი სისტემის ნაწილი და რგოლი იყო ეს, მაგრამ ეს არამც და არამც არ იყო მთავარი პროკურორი ირაკლი შოთაძე და მით უმეტეს, იუსტიციის მინისტრი. უფრო მეტს გეტყვით, არც შინაგან საქმეთა მინისტრი, იმიტომ რომ, ინდივიდუალური საქმეები გამოძიებულია ინდივიდუალური გამომძიებლების მიერ, რომლებსაც საპროცესო ხელმძღვანელობას უწევს კონკრეტული პროკურორი ან პროკურორთა ჯგუფი და მე მაქვს მათი ნდობა. მე რომ მათი ნდობა არ მქონდეს, არ უნდა ვიყო იუსტიციის მინისტრი.

ინდივიდუალურ პროკურორებზე პასუხისმგებელი მათი უფროსია, შესაბამისად, ეს პასუხისმგებლობა გაიზიარა, ალბათ, ირაკლი შითაძემაც და იმიტომაც დატოვა თანამდებობა.

კი ბატონო, ამიტომაც ბატონმა ირაკლი შოთაძემ იფიქრა, რომ იმ მომენტში უპრიანი იყო მას ეს გადაწყვეტილება მიეღო, მაგრამ მე მაქვს უფლება ამ გადაწყვეტილებას არ დავეთანხმო, იმიტომ რომ, რომელიღაც ოპოზიციურმა ჯგუფებმა მოისურვეს, წაექციათ საქართველოს მთავარი პროკურორი, რომელიც იყო პირველი მთავარი პროკურორი არჩეული იმ ევროპული მოდელის მიხედვით 2015 წელს, რომლის ინიციატორიც მე და ჩემი სამინისტრო გახლდით და პარლამენტმაც გაიზიარა და რომელსაც ვენეციის კომისიამ უწოდა, რომ იყო ევროპული, ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური და თანამედროვე მოდელი. ბატონი ირაკლი შოთაძის ამ გადაწყვეტილებას მე დღესაც არ ვიწონებ, არ ვეთანხმები, მე მაქვს ამის უფლება. თუ ვინმეს შოკს ჰგვრის მედიაში იქნება, არასამთავრობო სექტორში თუ ოპოზიციაში, ის, რომ მე რაღაც მაშინდელი პოლიტიკური კონიუნქტურის წინაშე წავედი და ეს ვთქვი, მე მაქვს ამის უფლება და მომავალშიც დავაფიქსირებ ჩემს აზრს, როდესაც შევხედავ, რომ რომელიმე ძალოვან ადამიანს უსამართლოდ სწირავენ პოლიტიკური ძალები. მე ასეთი განცდა მქონდა და ეს ვთქვი ღიად. შესაბამისად, მე ვფიქრობ, რომ იუსტიციის მინისტრს იმ უფლებამოსილების ფარგლებში, რაც მას აქვს, პასუხი უნდა მოეკითხოს. ვერავინ ვერ დამისახელებს ერთ ჩავარდნას იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში, რასაც იუსტიციის სამინისტროს სისტემა ჰქვია. ეს გახლავთ ცენტრალური აპარატი, რომელიც რეფორმებს ახორციელებს და 11 სსიპ-ი, დაწყებული სერვისების განვითარებს სააგენტოდან, დამთავრებული აღსრულების ეროვნული ბიუროთი. ვერავინ ვერ დამისახელებს ასეთ ჩავარდნას. მართლმსაჯულებას უნდა მიხედოს მართლმსაჯულების ხელმძღვანელებმა, ჩემი ვალია წარმოვადგინო კარგი კანონები და ამაზე ჩვენ მოსმენილი გვაქვს ვენეციის კომისიის დადებითი შეფასებები და აწ უკვე მწვავე ოპოზიციონერისა, რომელიც ამბობს, რომ ეს თურმე იყო კარგი რეფორმები.

ვიდეო

კომენტარები ()

სხვა ინტერვიუები