09 სექტემბერი 2017

ჭყონდიდის მიტროპოლიტი საეკლესიო ვნებებსა და სამართალზე

დეკანოზის საქმე

მოსამართლე ბესიკ ბუგიანაშვილმა დეკანოზ გიორგი მამალაძეს 9 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. განაჩენის გამოცხადებას ბრალდებული არ ესწრებოდა. მოსამართლემ დეკანოზს ანგარებით მკვლელობის ბრალდება მოუხსნა და მხოლოდ მკვლელობის მომზადებისთვის 9-წლიანი პატიმრობა შეუფარდა. დამნაშავეა თუ არა დეკნოზი გიორგი მამალაძე და სამართლიანი იყო თუ არა სასამართლოს ვერდიქტი, ამაზე საზოგადოებაში ერთმნიშვნელოვანი პასუხი არ არსებობს. ეგრეთ წოდებულ "დეკანოზის საქმეზე" ჟურნალისტი თეა სიჭინავა ჭყონდიდის მიტროპოლიტ პეტრე ცაავას ესაუბრა.
 


დავიწყოთ საუბარი იმ საკითხზე, რომელიც რეზონანსულია არა მარტო მიმდინარე კვირას, არამედ მთელი 7 თვის განმავლობაში. სასამართლომ დეკანოზი გიორგი მამალაძე დამნაშავედ ცნო. საპატრიარქოს ოფიციალური პოზიცია ამასთან დაკავშირებით ჯერ ცნობილი არ არის, განცხადება არ გავრცელებულა, მხოლოდ ცალკეული შეფასებები მოვისმინეთ, მათ შორის მეუფე დიმიტრის, რომლის პოზიციასაც ცოტა მოგვიანებით შევეხებით და თქვენს მოსაზრებას გავიგებთ. ასევე მოვისმინეთ თქვენი შეფასებაც. თქვენ პილატეს სასამართლოს სამართალმემკვიდრედ მიიჩნიეთ ქართული მართლმსაჯულება. იქნებ დაგვისაბუთოთ, რამ გაგიმყარათ მოსაზრება, რომ დეკანოზი მამალაძე ამ საქმეში უდანაშაულოა?

ეს მოსაზრება გამყარებული იმ დროიდანვე იყო, როდესაც გახმაურდა, რომ თითქოს მღვდელი პატრიარქის მოსაწამლად მიდიოდა. რამეთუ ეს პრობლემა და მსგავსი თემით სპეკულირება არახალი იყო საქართველოს ეკლესიაში და საპატრიარქოში პატრიარქის მისამართით.

შემდეგ, როდესაც უკვე განცხადებები კეთდება, რომ თითქოს ის პატრიარქის მოსაწამლად მიდიოდა, თითქოს ქვეყანა გადარჩა არეულობას, დესტაბილიზაციას და ა.შ., ასე ვთქვათ დიდი ზეიმი, თანამედროვე ტერმინით რომ ვთქვათ, დიდი პიარი მოეწყო სახელისუფლებო გუნდის მიერ. მსგავსი ფარისევლობა ვერ წარმომიდგენია. ამასწინათ ერთ-ერთმა გადაცემამ არქივის მასალებიდან გაიხსენა და უფრო მეტად მომერია ბრაზი, როდესაც  ქვეყნის პირველი პირი ამბობს, რომ ქვეყანა გადარჩა დიდ არეულობას და მადლობას უხდის სამართალდამცავ სტრუქტურებს. ანუ, ადამიანს, სასულიერო პირს, რომელსაც ჩაუდეს ციანიდი, მის ბარგში არანაირი მსგავსი რამ არ არსებობდა, გაიტაცეს აეროპორტიდან, არანაირი უფლებები არ დაცულა მისი დაკავებისა და ჩხრეკის დროს...

მეუფევ, დეტალები ხომ მოგვიანებით გაირკვა, ციანიდი რომ იყო დასახელებული, სად მოხდა მისი დაკავება, ჩხრეკა როგორ მოხდა? მაგრამ თქვენ ამბობთ, რომ როგორც კი ვერსიის შესახებ შეიტყვეთ, თავიდანვე უნდობლობა გაგიჩნდათ. მსგავსი ფაქტი საპატრიარქოში არ შეიძლება მოხდეს?! მით უმეტეს, თქვენ ამბობთ, რომ საპატრიარქოში მუდმივად იყო საუბარი, პატრიარქთან დაკავშირებით გარკვეული გეგმები ვიღაცას შეიძლება ჰქონოდა.

საუბარი კი არ იყო, იყო სპეკულირება, შანტაჟი ამ თემებით და წარმოუდგენელია როგორც ჩემთვის, ისე სრულიად საქართველოს მოსახლეობისათვის მსგავსი მღვდელი. თან ბრალდება... წარმოიდგინეთ, რომ ანგარების მიზნით მიდიოდა გერმანიაში მოსაწამლად შემდეგ ვითომ პატრიარქის მდივნისა და ამას აკეთებდა ანგარების გამო. უცხოეთში კი იმიტომ წამლავდა, რომ ადვილად მიემალებოდა მართლმსაჯულებას. რა გამოდის, რომ შემდეგ ჩვენ ჩავიდოდით და დავაჯილდოებდით?! ან იგივე შურისძიების მოტივი - როგორ შეიძლება ეს გააკეთოს ნორმალურმა ადამიანმა, არათუ სასულიერო პირმა იმის გამო, რომ თურმე ვიღაც მის კარიერულ წინსვლას აფერხებს. ან რაში გამოიხატება კარიერა, მღვდელი და კარიერა როგორ შეიძლება ეს ტერმინები ერთმანეთთან გავაიგივოთ. ადამიანი, რომელიც თურმე ითხოვდა უკან ბათუმისა და ლაზეთის ეპარქიაში დაბრუნებულიყო, ადამიანი, რომელიც რამდენიმე თანამდებობას  იკავებდა, უმძიმდა ეს ყოველივე, მაგრამ ერთგულებით ემსახურებოდა პატრიარქს და ეკლესიას.

საეკლესიო ცხოვრებაშიც ხომ არის ერთგვარი იერარქია, როდესაც მღვდელმსახურები წინ-წინ მიწევენ და შემდეგ უფრო მაღალ ხარისხში არიან წარმოდგენილნი. შეიძლება ამასაც გულისხმობდა თანამდებობა, რატომ არის ეს გამოსარიცხი თემა?

ჩემთვის წინ წასვლა სულიერად გაზრდას ნიშნავს და ჩვენი მიზანი სულის გადარჩენაა, ანუ დამკვიდრება ცათა სასუფეველში, სადაც ჩვენი გონებისთვის წარმოუდგენელი ნეტარება გველოდება თითოეულ ჩვენგანს. მარტივ მაგალითს მოგიყვანთ, რომელიც დახურული სასამართლოდან მითხრეს და გუშინდელმა ამბებმაც  წარმოაჩინა, რამდენად შეურაცხმყოფელი იყო სასამართლოების დახურვა.

გუშინ გავრცელებულ დეტალებს აუცილებლად შევეხებით...

გეტყვით, როგორც ვიცი, ერთ-ერთი ექსპერტის მიერ, რომელსაც ჩხრეკისა და დაკავების დროს ფოტოები უნდა გადაეღო, ერთადერთი ფოტო მასალაა წარმოდგენილი, დეზოდორანტი, რომელშიც თურმე იდო ციანიდი. როდესაც ეკითხებიან, მარტო ამ ერთ ფოტოს რატომ წარმოადგენო, პასუხია, ხომ ამაში იყო ციანიდი და ამას გადავუღეო. მოსამართლესაც კი გასცინებია სასამართლო სხდომაზე. წარმოგიდგენიათ, როგორი აბსურდია ეს ყველაფერი? ის, რომ შურისძიების გამო მღვდელი მიდიოდა და პატრიარქის მდივანს მოწამლავდა. რის გამო უნდა ეძიებინა შური, რა დაუშავა? აბსოლუტურად ალოგიკურია, უგუნურობაა, დიდი უსამართლობაა, ისევე როგორც 80-იან წლებში მამა თეოდორეს, რომელსაც თვითმფრინავის გატაცებასთან არანაირი შეხება არ ჰქონდა, დახვრეტა მიუსაჯა კომუნისტურმა სასამართლომ.

სასამართლოს პასუხი აქვს, რომ მამა გიორგი მამალაძე მის საქმიანობასთან დაკავშირებით, კარიერაში რა შეფერხებებიც შეექმნა, ამაში გარკვეულწილად დამნაშავედ შორენა თეთრუაშვილს მიიჩნევდა და ეს იყო შურისძიების მოტივიო. სხდომები დახურული იყო, ამიტომ რაც საჯარო იყო, იმით უნდა ვიხელმძღვანელოთ. ვიხელმძღვანელოთ იმ 18-წუთიანი ჩანაწერებით, რომელიც გავრცელდა და რომელშიც  დეკანოზი რამდენიმე საკითხზე ლაპარაკობს. თქვენ საუბარი გქონდათ მამა გიორგი მამალაძესთან და ამიტომ მინდა თქვენი მოსაზრება მოვისმინო. ამ ჩანაწერში ნახსენებია, "ციანიდი ვენახის შესაწამლად რომ არ გინდათ, ფაქტიაო". ასევე, "ჭურჭელზე დარჩება თუა არ ციანიდის კვალი, ეს არ მადარდებსო", ასეთი შინაარსის კომენტარს აკეთებს დეკანოზი. "ვისთვისა არის ეს ნივთიერება განკუთვნილი, ის ტკბილს არ მიირთმევსო". ამ ჩანაწერის მოსმენის შემდეგ ამ დეტალებზე რა პასუხი გაქვთ?

ყველაზე მეტად რაც მაინტერესებდა, როდესაც საშუალება მომეცა მამაოს შევხვედროდი, ციანიდს თემა საიდან გაჩნდა. მან ძალიან გარკვევით გამცა პასუხი. აქაც იყო მზაკვრული მცდელობა, თითქოს ჩემ წინ გაჟღერდა ეს პირველად. ჩემამდე ასევე მღვდელმთავარს უამბო ზუსტად იგივე, რომ მან ადრე ქალბატონისგან მიიღო თხოვნა, რომელმაც გველის შხამი დაავალა და 500 დოლარი მისცა. როდესაც აღმოჩნდა, რომ გველის შხამი საზღვარზე უნდა შემოსულიყო და გაფორმებულიყო, მან უარი თქვა. შემდეგ, მოგვიანებით, ციანიდს სთხოვს, რომ ახლობელი ოქრომჭედლისთვის სჭირდება. მამაო წამოეგო ამ პროვოკაციას და დაიწყო ძებნა აგენტ-პროვოკატორის მეშვეობით, რომელიც პარალელურად მიდის მასთან. ეს დიალოგი არის ჩაწერილი აგენტ-პროვოკატორის მიერ. დანარჩენი დეტალები, ტკბილს არ ჭამს თუ რაღაც, ამაზე უფრო ადვოკატები გასცემენ პასუხს. ჩემთვის პასუხგაუცემელი კითხვა არ არსებობს.

ეს საზოგადოებას გარკვეულწილად აბნევს. კარგი, ციანიდი შეიძლება ხატწერისთვის საჭირო ნივთიერებაა, თუმცა არ ვიცი, ახლაც იმავე ვერსიას ემხრობით თუ არა, რომ დეკანოზს მართლაც ოქრომჭედლისთვის სჭირდებოდა ის, საქმეში ეს ოქრომჭედელი არ გამოჩნდა და ვისზე საუბრობდა, ესეც არ არის ცნობილი.

ოქრომჭედელი რატომ გამოჩნდებოდა?! ოქრომჭედელთან მამაოს კი არ ჰქონია ურთიერთობა. მამაოს ოქრომჭედელი დამკვეთმა უხსენა და საიდან უნდა გამოჩენილიყო?! ნებისმიერ ოქრომჭედელს შეიძლება ვკითხოთ და დაადასტურებს, რომ ციანიდი ოქრომჭედლობაში გამოიყენება.

ტკბილი რა შუაში იყო? ტკბილს მიირთმევს თუ არა, ჭურჭელზე კვალი დარჩება თუ არა, ამაზე  ჩანაწერში თავად დეკანოზი ლაპარაკობს.

ამ დეტალებში მე ვერ შევალ. ამაზე პასუხის გაცემა ადვოკატებს შეუძლიათ. როგორც ვიცი, ამ კუთხით პასუხგაუცემელი კითხვები არ არსებობს და ძალიან მარტივია დაუკავშირდეთ ნებისმიერ დამცველს.

რა თქმა უნდა, ეს იურიდიული საკითხებია, მაგრამ თქვენ ხართ ერთადერთი დამცველი, მხარდამჭერი, რომელიც პირველი დღიდან ბოლომდე გვერდში ედექით მამა გიორგი მამალაძეს, ამიტომ უჩნდება საზოგადოებას თქვენი მისამართით კითხვები. გაგიჩნდათ თუ არა კითხვა, როდესაც დეკანოზს ესაუბრეთ ამ ჩანაწერიდან გამომდინარე? ამავე ჩანაწერიდან მეორე ეპიზოდსაც მოგიყვანთ. დეკანოზი ამბობს, რომ "ესენი იბრძვიან, რომ მე მოვხვდე შიგნით რაღაც თანამდებობაზე". ამ ეპიზოდს რით ახსნით? ამ შეკითხვას იმიტომ გისვამთ, რომ ჩანაწერის გავრცელების შემდეგ გამოითქვა მოსაზრება, რომ მრავლობითში ლაპარაკის დროს, დეკანოზი თქვენც გგულისხმობდათ.

ის, რომ მამაო ლაპარაკობს არაკორექტულად, არის ახალგაზრდა, გამოუცდელი და შეიძლება ითქვას გათავხედებული მღვდელი, რასაც ის ნანობს ასევე და ამ სინანულის წერილი გამოგზავნილი აქვს, რომელიც ჩემთვის, როგორც მღვდელმთავრისთვის, აბსოლუტურად მისაღებია. ის, რომ მსგავსი დიალექტის, საუბრის, ხასიათის სასულიერო პირები საპატრიარქოში ასე დაწინაურებულები არ უნდა ყოფილიყვნენ, ასეთ დიდ თანამდებობებზე არ უნდა დანიშნულიყვნენ, ამაზე ორი აზრი არ არსებობს. მე პირველი ვარ, რომელმაც წმინდა სინოდის სხდომაზე არა მარტო მამაოზე, არამედ პატრიარქის გარემოცვიდან დავასახელე ფაქტები, სახეები, რომლებიც შეიძლება არცხვენენ საზოგადოებას და საპატრიარქოსთვისაც არ არიან მისაღები სახეები. ამაზე არავინ დავობს, რომ ეს არის გათამამებული სასულერო პირის საუბარი, რომლისთვისაც ამდენი პატივი დაუტეველი აღმოჩნდა. შესაბამისად, მრავლობითში ლაპარაკობს იმაზე, ვისთან ერთადაც იყო. მეუფე დიმიტრი არის უფლისა და პატრიარქის შემდეგ ყველაზე დიდი ავტორიტეტი და რა თქმა უნდა, მასთან მიემგზავრებოდა. საუბრობს იმიტომ, რომ აგენტ-პროვოკატორის დასმულ პროვოკაციულ შეკითხვებს წამოეგო. შეკითხვები არ გამჩენია, როდესაც ეს ადამიანი აღმოჩნდა აგენტ-პროვოკატორი და მან შეასრულა დავალება და მზაკვრობაში აჯობა. სპეცსამსახურებმა კარგად გათვალეს, ვინ შეიძლება მიეგზავნათ მასთან და ვის ხაფანში შეიძლებოდა მამაო პროვოკაციულად გაბმულიყო. ეს შეასრულეს, მაგრამ დარჩა ძალიან ბევრი კითხვის ნიშანი და შავი ლაქა ამ საქმეში, რაც აბსურდია.

მეუფე დიმიტრი ახსენეთ და ის აცხადებს, რომ თქვენ საინტერესო როლი გაქვთ ამ ყველაფერში, რომ თქვენი დამსახურებაა, რომ პროკურატურას და საზოგადოებას გაუმყარეთ შორენა თეთრუაშვილის უძლეველობის შესახებ მოსაზრება. რა პასუხი გაქვთ იმ ადამიანის კომენტარებზე, რომელიც დეკანოზის დაკავებამდე თქვენი უახლოესი მეგობარი იყო?

ამ ქალის გავლენებზე ყველამ იცის, ვისაც საპატრიარქოსთან შეხება ჰქონია და ჩემი გასამყარებელი არაფერია. მათ შორის მეუფე დიმიტრიმაც იცის.

მაშინ რატომ მივიღეთ ასეთი განცხადება?    

არ არის გულწრფელი, მეუფე ფარისევლობს. უკვე შევაფასე მისი გამოსვლა და აღარ გავმეორდები. ეს არის ფარისევლობა და მისი პოზიცია ძალიან ბევრი მცნების დარღვევაა. რაც შეეხება იმას, რომ პროკურატურას გავუმყარე აზრი, ამის ახსნა ძალიან მარტივია. ჩემი დასკვნით, სასამართლოზე დაცვის მხარეს ჰქონდა სტრატეგია, ვინაიდან ბრალდება აბსურდულად ედავებოდა, რომ იმიტომ წამლავდა თურმე ამ ქალს, რომ კარიერულ წინსვლას უშლიდა ხელს. დაცვის მხარემ გადაწყვიტა დაემტკიცებინა, რომ ის ქალი არ არის გავლენიანი ფიგურა და ამით გაექარწყლებინა აბსურდული ბრალდება. მე კიდევ ვამბობ, რომ იმის გამო, რომ გავლენიანი ქალი იქნება ეს თუ მღველმთავარი, რომელსაც შეუძლია ადამიანის კარიერულ წინსვლას ხელი შეუშალოს, ამის გამო უნდა მოვწამლოთ და სასიკვდილოდ გავიმეტოთ?! ამაზე ფიქრი უგუნურებაა.

ამბობთ, რომ მეუფე დიმიტრი არ არის გულწრფელი და ფარისევლობსო, რა ამოძრავებს  მეუფე დიმიტრის? თქვენ დეკანოზის მხარდამჭერი ხართ და მეუფე დიმიტრი, რომლის მარჯვენა ხელიც იყო დეკანოზი, ამ პერიოდის განმავლობაში იშვიათად ჩანდა და ძალიან მოკლე კომენტარებს აკეთებდა. მხოლოდ რამდენიმე დღის წინ შეაჯამა ეს ფაქტი. რა მოტივით შეიძლებოდა მეუფე დიმიტრი არ ყოფილიყო გულწრფელი მამა გიორგისთან დაკავშირებით ან იმავე შორენა თეთრუაშვილთან დაკავშირებით?

კითხვები ძალიან ბევრია. ჩამოსვლისთანავე მეუფემ არც მე მნახა, არც მამაო მოინახულა და დუმდა სასამართლომდე. რა პოზიციაც დაიკავა მამაოსთან, მის ოჯახთან და ხელისუფლებასთან ურთიერთობაში, ეს ბევრ შეკითხვას აჩენს და ეკლესიის უახლოესი ისტორია ამას პასუხს გასცემს. მე მაქვს ბევრი ვერსია, მაგრამ სჯობს ღიად დავტოვო ეს შეკითხვა და საზოგადოებამ იფიქროს. ის, რომ ეს ღირსეული საქციელი არ არის, მღვდელმთავრული, მწყემსი კეთილის პოზიცია არ არის, ამაში ორი აზრი არ არსებობს. ამაზე სახარება იძლევა პასუხს.

თქვენ ამბობთ, რომ დეკანოზი მამალაძე უდანაშაულოა, მეუფე დიმიტრის ბოლო პრესკონფერენციიდან გავიგეთ, რომ შეიძლება ნაწილობრივ გიორგი მამალაძე დამნაშავეა, მაგრამ ციანიდზე პასუხი ვერ მიიღო. გარკვეულწილად შუალედური პოზიცია დაიკავა. თუ გავიხსენებთ სოსო ოხანაშვილის ჩვენებას, რომელიც დახურული სხდომიდან ტელეკომპანია „პირველმა“ გაავრცელა, ის თეთრუაშვილს დადებითად არ მოიხსენიებს. რა გამოდის, რომ ამ ისტორიაში ყველა თქვენგანი გარკვეულწილად თანაუგრძნობს გიორგი მამალაძეს, მაგრამ მაინც ისტორიის სხვადასხვა მხარეს დგახართ. რატომ?

მე ვდგავარ სიმართლის მხარეს და უფალს შევთხოვ, მტკიცედ და შეურყეველად ვიდრე სიკვდილამდე მამყოფოს უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტეს, ჩვენი სამშობლოსა, დედა-ეკლესიისა და სიმართლისა სამსახურის სადარაჯოზედ. სხვადასხვა მხარეს რასთან დაკავშირებით?

თქვენ მეუფე დიმიტრის აკრიტიკებთ და ამბობთ, რომ ის არაგულწრფელია. ამ დროს მეუფე დიმიტრი აცხადებს, რომ გიორგი მამალაძისა და ციანიდის საქმესთან დაკავშირებით ვერ მიიღო პასუხი და უკმაყოფილოა პროკურატურის მუშაობით.
 
ეს გასაგებია, მაგრამ ეს არის ნელ-თბილი მდგომარეობა. სახარება გვასწავლის, რომ ან ცივი უნდა იყო, ან ცხელი, ამოვანთხევ ნელთბილობასო. პირდაპირ უნდა ისაუბროს მეუფემ და ეკლესიაში დიპლომატიური და პოლიტიკური აქცენტები არ გვჭირდება. მინიმუმ, მეუფე უნდა შეხვედროდა და იმედია, ახლა მაინც მოიკრებს ძალას და შეხვდება მამაოს და მას გაუქარწყლდება ეს ნელთბილობა. თვალებში ჩახედოს მას და მოუსმინოს და შემდეგ შეუძლია გაიმყაროს ეს პოზიცია და ეჭვები. მეუფე ამბობს, რომ მამაო არის უდანაშაულო, მაგრამ არ არის უცოდველი. უცოდველობა რა შუაშია? ესეც ფარისევლობაა. ჩვენ არავინ არ ვართ უცოდველი. უდანაშაულობაა აქ მთავარი. ეს ადამიანი უსამართლოდ არის დაკავებული.

რამდენჯერმე განაცხადეთ ამ პროცესებზე ხელისუფლების გავლენის შესახებ. ამ საქმეში დეკანოზი რომ დამნაშავედ იყოს ცნობილი, ეს რას აძლევს ხელისუფლებას? 

როდესაც ხელისუფლებამ ეს სპეცოპერაცია დაგეგმა, როდესაც თითქოს თვალთვალი არსებობდა, შემდეგ აეროპორტში გაიტაცა მამაო და მოსთხოვა ეღიარებინა, თითქოს ის პატრიარქის მოსაწამლად მიდოდა და მისი თანამზრახველები იყვნენ პატრიარქის სიძე სოსო ოხანაშვილი და პატრიარქის ძმისშვილი მეუფე დიმიტრი. ამის შემდეგ როგორ შეიძლება არ გქონდეს ეჭვები. ასევე, როდესაც ბრალდება შეიცვალა და პატრიარქის ნაცვლად, რომელსაც პროკურორი ასახელებდა, შემდეგ მაღალი იერარქი ქალბატონი აღმოჩნდა?! წარმოგიდგენიათ ასეთი ცინიზმი?! შემდეგ აღმოჩნდა, რომ ამას ანგარების გამო აკეთებდა და შანტაჟი განახორციელეს, როდესაც სამუდამო პატიმრობა მოითხოვეს. უამრავი ლაფსუსი დაუშვა ხელისუფლებამ ამ უსამართლო დაკავებისას.

მიზანი რა იყო? რა სურდა ხელისუფლებას?

ეკლესიის დისკრედიტაცია. სხვა რა უნდა ყოფილიყო? ასევე მეუფე დიმიტრის დისკრედიტაცია, რაც მოხდა. თავიდანვე ვთქვი, რომ ეს უგუნური სპეცოპერაცია იყო. შარში გაეხვია ეკლესიაც და ხელისუფლებაც, მაგრამ ესეც გათვლილი იყო. როდესაც გზავნილები მეუფე დიმიტრიმ გააგზავნა, ძალიან დიდი იყო რისკი პატრიარქის გადარჩენისა. რა თქმა უნდა, პირველ რიგში ხელისუფლებამ და ეკლესიის რაღაც ჯგუფმა დაიწყო მზადება შესაძლო ტრაგედიისთვის და ბომბი აუფეთქდათ ხელში. უწმინდესის გადარჩენა ხელში ბომბის გავარდნა იყო, ისე როგორც პატრიარქის სიტყვების თანახმად, ეს ბრალდება ცის ჩამოქცევა იყო. ძალიან დათრგუნული ვიყავი, ამიტომაც ვერ მოვითმინე და გადაწყვეტილება მივიღე თქვენს ეთერში ჩავრთულიყავი და ჩემი მოსაზრება გამომეთქვა, რომ იქ იყო შიდა დაპირისპირება, რომ მამაო ფინანსურ საკითხებს იკვლევდა, რომ სინოდზე ამ ქალბატონის გაშვება იყო გადაწყვეტილი და შემდეგ დატოვეს და ა.შ.

გუშინ გავრცელდა სოსო ოხანაშვილის ჩვენება, სადაც პატრიარქის დაცვის ყოფილი უფროსი აცხადებს, რომ გერმანიაში ყოფნისას შორენა თეთრუაშვილი საქართველოში წამოსაღებად პატრიარქის ნაღველს ითხოვდა და მეორე, თეთრუაშვილმა საპატრიარქოში მიიყვანა მკითხავი, რომელმაც რომელიღაც დახურულ ოთახში დანემსილი თოჯინა იპოვა. რა შეგიძლიათ ამაზე გვითხრათ?

ამ სკანდალიდან რაც მალე იპოვიდნენ ღირსეულად გამოსავალს, მით უფრო გამოსწორდებოდა და დასრულდებოდა ეკლესიისა და ხელისუფლების ყოველდღიური დისკრედიტაცია. ეს არის ბომბი ორივესთვის.

გამოქვეყნებული ჩვენებით კიდევ ერთხელ დავრწმუნდით, თუ რატომ დახურეს ასე უსამართლოდ, უსინდისოდ სასამართლო, იმიტომ, რომ მსგავსი ჩვენებები საზოგადოებას არ მოესმინა. არქივში იმ დღის კადრები რომ გადავახვიოთ, დარწმუნებული ვარ, რომ უსინდისო და უღმერთო პროკურორი, რომელიც ბრმა დავალებას ფარისევლურად ასრულებს, დარწმუნებული ვარ, რომ ოხანაშვილის ჩვენებას პოზიტიურად შეაფასებდა.

აქ საუბარია იმაზე, რო საპატრიარქოში მკითხავი მიიყვანეს, რაც წარმოუდგენელი რამაა.

პირველ საკითხს დავამთავრებ, დახურვა რამდენად უსამართლობა და უსინდისობა იყო. ასევე დახურული საქმის შემდეგ განცხადებების გაკეთება რამდენად ფარისევლური იყო. ეს უნდა შევაფასოთ, რასთან გვქონდა საქმე და ვის ინტერესებში იყო დახურვა.

თქვენ გჯერათ იმ ფაქტების, რაზეც ოხანაშვილი ლაპარკობს?

ეს ექიმმაც დაადასტურა და რა თქმა უნდა, მჯერა. ამას გამოხტომებს დავარქმევდი. სანამ ეს ქალი არ ჩამოსცილდება საპატრიარქოს და თავის ძალაუფლებას, მანამდე ეკლესია ყოველდღიურად ბომბზე დგას. აქითკენაც მივდივართ.

ამბობთ, რომ გარკვეულ ძალებს ეკლესიის დისკრედიტაცია სურთ და ამიტომ დაიხურა პროცესი, მაგრამ ლოგიკურად ასეთი ფაქტების გაცხადებით უფრო მეტად არ ხდება ეკლესიის დისკრედიტაცია? ზოგადად, რა პოზიცია გაქვთ მკითხავთან და თოჯინასთან დაკავშირებით?

ამიტომაც დროზე უნდა დავბრუნდეთ სჯულის კანონის სივრცეში. ერთადერთი  გამოსავალი ისაა, რომ საეკლესიო სასამართლო დაარსდეს ან დიდი საეკლესიო კრება ჩატარდეს. ამ პრობლემიდან გამოსავალი უნდა ვიპოვოთ. როგორც უწმინდესი გვმოძღვრავს, ჩიხი და გამოუვალი მდგომარეობა არ არსებობს. მაგრამ მე სულ ვამბობ, სანამ ეს ქალი იქ სიტუაციას მართავს და მის გადარჩენას როგორც ერში, ისე ბერში ცდილობს ხელისუფლების დიდი ნაწილი, რა თქმა უნდა, მოსალოდნელია მდგომარეობის ყოველდღიურად გართულება. ეს არის უბედურება და აქ უნდა ვიპოვოთ სწორი და ღირსეული გამოსავალი.

როგორც ქართული ანდაზა გვასწავლის, კაცმა ჭირი მალა, მაგრამ ჭირმა თავი არ დამალაო. არც ისეთი დიდია საქართველო. ბევრი კითხვა არსებობს ეკლესიის, საპატრიარქოს მისამართით და უნდა გადავდგათ ნაბიჯი, გამოვიდეთ ამ პოსტსაბჭოთა მემკვიდრეობიდან, ამ ჩაკეტილობიდან. მეტი გამჭირვალობა, მეტი ღიაობა, მეტი ერთობა, ხშირი ურთიერთობა მღვდელმთავრებისა - ეს არის საჭირო.

როდესაც ადამიანები საპატრიარქოს სახელით გამოდიან და სამარცხვინო განცხადებებს აკეთებენ, შემდეგ ამას საპატრიარქო ემიჯნება ხოლმე. ის, რომ დღემდე ამ საქმეზე საპატრიარქოს განცხადება არ გაუკეთებია, როდესაც წმინდა სინოდის მიერ ნდობა გამოცხადებული გამოძიება დასრულდა, რომელმაც დასკვნა დადო, რომ მამაო ანგარების მიზნით უცხოეთში ამ ქალბატონის მოსაწამლად მიდიოდა, იმიტომ რომ იქ მართლმსაჯულებას  მიმალულიყო... ამას პასუხი არ გაეცა საპატრიარქოდან და დღემდე განცხადება არ გაკეთებულა. საერთოდ, პირველი განცხადება რუსეთის საპატრიარქოს სახელით გაკეთდა. უამრავი შეკითხვაა და ერთადერთი გამოსავალი არის, რომ ჩვენს პრობლემებზე ვისაუბროთ. როდესაც ეს საუბარი შიგნით არ ხდება, ის თავისდაუნებურად გარეთ გამოვიდა. ხშირად ცდილობენ პრობლემების გამოტანა მე დამაბრალონ.

სამწუხაროდ, განუსაზღვრელი დრო არ გვაქვს. ისევ მკითხავის თემას მინდა დავუბრუნდეთ. მერწმუნეთ, ეს საკითხი გამაოგნებელია ყველასთვის, ვინც ეს ჩვენება მოისმინა. უშვებთ იმას, რომ შეიძლებოდა ეს საპატრიარქოში მომხდარიყო?

მე არანაირი საფუძველი არ მაქვს ეჭვი შევიტანო, რომ ამის მოგონება სოსო ოხანაშვილს რაიმეში დასჭირდა, ეკლესიის ან პატრიარქის დისკრედიტაციისთვის. დარწმუნებული ვარ, ის დღემდე პატრიარქის ერთგულ ადამიანად რჩება და პატრიარქისთვის სიცოცხლის გამღებ ადამიანად. მით უმეტეს, ასახელებს ზურაბ ბუჩუკურს, მთელი პასუხისმგებლობით ვამბობ, რომ სიცოცხლეს არასდროს დაიშურებს პატრიარქისთვის. შეუძლებელია ეჭვი შევიტანო ამ ადამიანების განცხადებაში, თუ ისეა, როგორც მოვისმინეთ.

რაც შეეხება არაჯანსაღ მკითხაობას, ეს შორს წაგვიყვანს და საზოგადოებას ღმერთმა ნუ გააგონოს ის, რაც მე მსმენია ამ ქალის გარშემო... ერთი, რაც ვიცი, რომ „კურთხევა“ გასცა და რეკომენდაცია გაუწია ქალბატონს, მკითხავს მონაზვნად აღკვეცილიყო და ღამღამობით ძალიან ხშირად სტუმრობდა მას საჩუქრებით. სასულიერო პირებსაც აგზავნიდა შუა ღამეს მის მოსანახულებლად. ამ ქალის გარშემო ეს პრობლემები არსებობს.    

მკითხაობისთვის აგზავნიდა?

არ ვიცი. მე ვამბობ ქალბატონზე, რომელიც მკითხავი იყო და შემდეგ მონაზვნად აღიკვეცა. ვერ წარმომიდგენია დიდი სულიერება ყოფილიყო. როდესაც ჩვენ ვნახულობთ ფოტომასალებსაც კი, პატრიარქთან მსგავსი ადამიანების შეხვედრისა, ეს არ არის უკვე ფაქტი? ეს არ არის ეკლესიის დისკრედიტაცია?

საინტერესოა საპატრიარქოს განცხადება ამაზე. ოხანაშვილის განცხადებაზეც და თქვენ რაც განაცხადეთ, ეს კიდევ უფრო საინტერესოს ხდის ამ ყველაფერს. დასასრულისკენ მივდივართ და ბოლო შეკითხვას დაგისვამთ. გარედან ჩანს, რომ ამ მიმდინარე პროცესებში თქვენ ცალკე ხართ და საპატრიარქო - ცალკე. ვიცით, რომ მალე უნდა ჩატარდეს სინოდის სხდომა. რას ელით ამ სხდომისგან?

იმედი მაქვს, რომ საქართველოს ეკლესიას, მის ღირსეულ იერარქიას შესწევს ძალა, დავსხდეთ და სჯულის კანონის, საეკლესიო მართლმსაჯულების თანახმად, ვიმსჯელოთ, სამხელი ვამხილოთ და შემდეგ ასევე ღირსეულად აღვასრულოთ. ღირსეული გამოსავალი ვიპოვოთ, რომ ეკლესიამ პასუხი გასცეს ყველა შეკითხვას და ეკლესიაში გაჯანსაღების პროცესი დაიწყოს. ჩვენი სახელმწიფოებრიობის ყველაზე წარმატებულ ეპოქებს თუ გავიხსენებთ, თამარ მეფის ოქროს ხანას, დავით აღმაშენებლისა, ვახტანგ გორგასალისაც კი. მანაც კი საეკლესიო რეფორმა განახორციელა და უღირსი მღვდელმთავარი გადასცა ანტიოქიის ეკლესიის საეკლესიო სასამართლოს.

გეგულებათ თუ არა სინოდის სხდომაზე თანამოაზრეები და გვერდში მდგომები, რომ თქვენი პოზიცია გათვალისწინებული იყოს? მარტო ხართ სინოდის სხდომაზე?

დარწმუნებული ვარ, რომ სიმართლეს, ჭეშმარიტებას საქართველოს ეკლესიაში მხარდამჭერები ეყოლება. მე არაფერ შუაში ვარ. სამართლიანობის გარშემო, წმინდა სახარების, სჯულის კანონის გარშემო უნდა გავერთიანდეთ ჩვენ. ესაა გამოსავალი.

კომენტარები ()

სხვა ინტერვიუები