ვინ გახდება „ქართული ოცნების“ რჩეული საპრეზიდენტო კანდიდატი

ევროპარლამენტში საქართველოს შესახებ ანდრეს მამიკინსის ხელმძღვანელობით მომზადებული ანგარიში თბილისში პოლიტიკური დებატების საგანი გახდა. ოპოზიციას ქვეყანაში არსებული მდგომარეობის თაობაზე დოკუმენტის ავტორისაგან განსხვავებული მოსაზრებები აქვს. ამ მოსაზრებების გასამყარებლად ისინი ბრიუსელშიც ჩავიდნენ. მმართველმა ძალამ ეს ქვეყნის ინტერესების წინააღმდეგ გადადგმულ ნაბიჯად აღიქვა. მიმდინარე კვირის თემებია ასევე ხორავას ქუჩის საქმეზე საგამოძიებო კომისიის საბოლოო დასკვნა, რომელსაც უმრავლესობის წევრებმა მხარი არ დაუჭირეს და ცვლილებები, რომელიც საპრეზიდენტო არჩევნებამდე ერთი თვით ადრე პარლამენტში მზადდება. ამ ცვლილებების თანახმად, ყოფილი პრეზიდენტების, პრემიერებისა და პარლამენტის თავმჯდომარეების უსაფრთხოებას სახელმწიფო სიცოცხლის ბოლომდე აღარ დაიცავს. კვირის მთავარ თემებზე „ქრონიკის“ წამყვანის, თეა სიჭინავას კითხვებს პარლამენტის თავმჯდომარე ირაკლი კობახიძემ უპასუხა.
 

ირაკლი კობახიძე
ფოტო: საქართველოს პარლამენტი

ევროპარლამენტის, კერძოდ მამიკინსის ანგარიშიდან დავიწყოთ, რადგანაც ბოლო 2 კვირაა ამასთან დაკავშირებით აზრთა სხვადასხვაობა, ვნებათაღელვაა. განსაკუთრებით ეს ვნებათაღელვა გამძაფრდა მას შემდეგ, რაც მოვისმინეთ, რომ არსებობს დამოუკიდებელი ექსპერტის, ნონა მიხელაძის კვლევა, რომელიც წარდგენილია ევროპარლამენტში და ოპოზიციას აქვს სურვილი, რომ ევროპარლამენტის საბოლოო ანგარიშში გარკვეული კრიტიკული შენიშვნები ჩაიწეროს ხელისუფლებასთან და არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით. ამ სურვილისთვის ხელისუფლებამ მკაცრად გააკრიტიკა ოპოზიცია. გაქვთ თუ არა მოლოდინი, რომ ევროპარლამენტის საბოლოო ანგარიშში რიგი საკითხების მიმართ მიდგომები შეიცვლება, თუ - არა, რა გაძლევთ ამ ოპტიმიზმის საფუძველს?

პირველ რიგში უნდა აღინიშნოს, რომ ის პროექტი, რომელიც წარმოდგენილია, დადებითია და ის ასახავს იმ რეალობას, რომელიც ქვეყანაშია ჩამოყალიბებული. რა თქმა უნდა, შეიძლება გარკვეული ცვლილებები შევიდეს ნებისმიერ დოკუმენტში და მათ შორის ამ ანგარიშში, თუმცა მთავარია ჭეშმარიტება და ეს ჭეშმარიტება იქნება ზუსტად ასახული დოკუმენტის საბოლოო ვარიანტშიც. ჭეშმარიტება არის ის, რომ ჩვენ გვაქვს ფუნდამენტური პროგრესი აბსოლუტურად ყველა მიმართულებით 2012 წლიდან. კონკრეტულად, რაც ასოცირების შეთანხმების განხორციელებას შეეხება, ჩვენ ამ მიმართულებითაც ძალიან აქტიურად ვმუშაობთ და პირნათლად ვასრულებთ იმ ვალდებულებებს, რომლებიც ამ შეთანხმებით არის გათვალისწინებული. ჩვენი უმთავრესი საგარეო პოლიტიკური პრიორიტეტი გახლავთ ევროკავშირში გაწევრიანება და შესაბამისად ჩვენი ვალია, ვიმოქმედოთ იმ ვალდებულებათა შესაბამისად, რომელიც გათვალისწინებულია ევროკავშირთან დადებული შეთანხმებით. შესაბამისად დასკვნის პროექტი არის პოზიტიური. დარწმუნებული ვარ, რომ ასეთივე დადებითი იქნება დასკვნის საბოლოო ვარიანტი, იმიტომ რომ, ეს არის რეალობა, ეს არის ჭეშმარიტება და ამას აღიარებენ ჩვენი პარტნიორები.

თქვენი პარტნიორების პირველადი დასკვნა ვნახეთ, მაგრამ არსებობს განსხვავებული მოსაზრება, რომლის გატანასაც ცდილობს ოპოზიცია, რომელიც ქვეყანაში მიმდინარე პროცესებს განსხვავებულად ხედავს. ხელისუფლების რეაქცია ამასთან დაკავშირებით ძალიან მწვავე იყო, თქვენმა გუნდმა ცალსახად აღნიშნა, რომ ანგარიშში ცვლილებების შეტანის მცდელობა ეს არის სახელმწიფო ინტერესების წინააღმდეგ გადადგმული ნაბიჯი, თუმცა როგორც წესი, ოპოზიციის ფუნქცია სწორედ ესაა, რომ კრიტიკული შენიშვნები გაატაროს და თუნდაც ევროპელ პარტნიორებს დაანახოს რა პრობლემებია მათი გადასახედიდან ქვეყანაში. რატომ გქონდათ ასეთი მწვავე რეაქცია ამაზე?

მოგახსენებთ. ზოგადად, ოპოზიციას რომ ხელისუფლებისაგან განსხვავებული ხედვა აქვს, ეს ნორმალური მოვლენაა. თუმცა აქ ერთი რამ უნდა აღინიშნოს - როდესაც საქმე ეხება ჩვენი საგარეო პოლიტიკური ამოცანების განხორციელებას, იქ ყველა პოლიტიკური ძალა უნდა იყოს მაქსიმალურად ფრთხილი და მაქსიმალურად ობიექტური. შენ შეიძლება იყო უფრო მეტად მწვავე, არაობიექტურობაც პოლიტიკის ნაწილია, ხო?! ოპოზიცია შიდა პოლიტიკურ დაპირისპირებაში შეიძლება გარკვეულწილად არაობიექტურიც იყოს, ეს ჩვეულებრივი მოვლენაა...

შეგიძლიათ გვითხრათ, რა არის განსაკუთრებით სახელმწიფოს წინააღმდეგ მიმართული იმაში, რასაც ოპოზიცია ამბობს?

არის გარკვეული ზღვარი. როდესაც დასკვნაში ისეთი რამის ჩაწერას ცდილობ, რაც საერთოდ აცდენილია რეალობას, როდესაც საუბარია მედიის თავისუფლების კუთხით არსებულ რაღაც დრამატულ მდგომარეობას და ასე შემდეგ, რაც ქართულმა საზოგადოებამ იცის, რომ ამას არანაირი კავშირი არ აქვს სინამდვილესთან, ასეთ დროს, ბუნებრივია, გარკვეული ზღვარი გადაკვეთა ხდება. ანუ, შეიძლება შენ გქონდეს შენი სუბიექტური პოზიცია, განსხვავებული პოზიცია, მაგრამ გარკვეული ზღვარი არ უნდა გადაკვეთო, მით უმეტეს იმ პირობებში, როდესაც ასეთი არასწორი ინტერპრეტაციების დასკვნაში ასახვამ შეიძლება შეაფერხოს ჩვენი სწრაფვა ევროკავშირში ინტეგრაციის კუთხით. ეს არის და სხვა არაფერი.

თქვენ ახლა მედიის მაგალითი მოიყვანეთ და ზოგადად მედიის მდგომარეობაზე შეიძლება მართლაც გადამეტებული იყოს რიგი პოზიცია, მაგრამ არსებობს ცალკეული ქეისი, იგივე „რუსთავი 2“-ის ქეისი, რომელზედაც აპელირებს ოპოზიცია.

ზუსტად მაგას ვგულისხმობ. მთელმა საქართველომ, პოზიციამ, ოპოზიციამ, „ქართულმა ოცნებამ“, „ნაციონალურმა მოძრაობამ“, „პატრიოტთა ალიანსმა“, თუ „დემოკრატიულმა მოძრაობამ“, ყველამ იცის რა მოხდა „რუსთავი 2“-თან დაკავშირებით თავის დროზე. როგორ გადადიოდა ერთი ხელიდან მეორე ხელში ეს ტელევიზია თავის დროზე და როგორ დაისაკუთრა მიხეილ სააკაშვილმა ეს ტელევიზია და დღემდე, აბსოლუტურად ყველამ ვიცით, რომ ეს ტელევიზია არის მიხეილ სააკაშვილის საკუთრება. ეს რეალობაა.

ალბათ, ბოლო მოვლენებს გულისხმობს, როდესაც ოპოზიცია „რუსთავი 2“-ის საქმეზე საუბრობს...

მე რისი თქმა მინდა. მთელი საქართველოს თვალწინ მოხდა „ნაციონალური მოძრაობაზე“ ამ ტელევიზიის გადაფორმება და კანონიერ მესაკუთრეს სააკაშვილმა, „ნაციონალურმა მოძრაობამ“ წაართვა ეს ტელევიზია. ეს არის ჭეშმარიტება. ეს ადამიანები ცდილობენ ეს ჭეშმარიტება ამოაყირაონ და სხვანაირად ჩააწერინონ ევროპარლამენტში ჩვენს კოლეგებს, რაც შეუძლებელია. ყველამ ვიცით, რომ „რუსთავი 2“ სააკაშვილმა წაართვა კანონიერ მესაკუთრეს, ერთს, მეორეს, საბოლოო ჯამში აღმოჩნდა მისი საკუთრების ქვეშ, დღეს გადაფორმებული აქვს ფორმალურად თავის მარჯვენა ხელებზე - ყარამანიშვილზე, ნაყოფიაც გამოჩნდა. ეს არის ჭეშმარიტება და ამისგან განსხვავებული რაღაც ვირტუალური სინამდვილის ჩაწერას რომ  ცდილობ შენ ევროპარლამენტის დასკვნაში, ამ დროს ზღვრები იკვეთება. ამაზეა საუბარი, მეტი არაფერზე. რაც ხდებოდა „რუსთავი 2“-თან დაკავშირებით და რაც არის სტატუს-კვო, ეს ყველამ იცის. საქმე არის სტრასბურგში, სტრასბურგი მიიღებს გადაწყვეტილებას და ვიმოქმედებთ ამის შესაბამისად.

თქვენ, თუნდაც ასეთი სახის ცვლილებებს საბოლოო ანგარიშში არ ელოდებით? თუ არის თქვენთვის ცნობილი, რა შესწორებები დარეგისტრირდა ევროპარლამენტში? როგორც ვიცი, უკვე ამოიწურა შესწორებების დარეგისტრირების ვადა.

ვერ გეტყვით. საბოლოო დასკვნას უნდა დაველოდოთ. თუმცა მე არსებით სხვაობას არ ველოდები. იქიდან გამომდინარე, რომ ჩვენ ვთანხმდებით სინამდვილესთან დაკავშირებით. საუბარი იყო „ალტერნატიულ დასკვნაზე“...

კვლევაზეც გვაინტერესებს თქვენი აზრი.

ანუ, აქ საუბარი იყო იმაზე, რომ ევროპარლამენტის კვლევითმა სამსახურმა თუ არ ვცდები ერთ-ერთ იტალიურ უნივერსიტეტს დაუკვეთა, რომელმაც თავის მხრივ ეს კვლევა დაუკვეთა ერთ-ერთ ქართველ ექსპერტს, რაც თავისთავად არასწორია. იმიტომ რომ, ნებისმიერ ქართველს საკუთარ ქვეყანაში მიმდინარე მოვლენებთან დაკავშირებით ბუნებრივია აქვს თავისი სუბიექტური პოზიცია. მეც, თქვენც გვაქვს საკუთარი აღქმა ამ პოლიტიკური პროცესების, რომელიც ჩვენს ქვეყანაში წარიმართება. აქიდან გამომდინარე, ბუნებრივია, რომ ეს დასკვნა მიკერძოებული იქნებოდა ან ერთ, ან მეორე მხარეს. აღმოჩნდა, რომ მიკერძოებული იყო მეორე მხარეს, მაგრამ ეს ვერავითარ შემთხვევაში ვერ განიხილება ალტერნატივად იმ დასკვნისა, რომელსაც ოფიციალურად ევროპარლამენტი წარმოადგენს. მთავარი ხომ ეს დასკვნაა და ამ დროს ვხედავდით, რომ კონკრეტული ტელევიზია ცდილობდა ამ მოვლენების სრულიად სხვაგვარად წარმოჩენას. არის ერთის მხრივ ერთი კერძო ქართველი ექსპერტი, რომელიც თავისი თვალით უყურებს მოვლენებს და ეს საკუთარი შეხედულებები ასახა თავის დასკვნაში და სცადეს წარმოეჩინათ ეს დასკვნა, როგორც ევროპარლამენტის დასკვნა, თქვენც უყურებდით ამ მოვლენებს, მაშინ როდესაც  ეს კონკრეტული ექსპერტი ამ დასკვნისთვის სხვადასხვა პოლიტიკური ჯგუფის წარმომადგენლებმა გააკრიტიკეს იქვე, პრეზენტაციაზე. ესენი იყვნენ როგორც მემარცხენე ჯგუფის წარმომადგენლები, ასევე სხვა პოლიტიკური ჯგუფის წარმომადგენლები.

თუმცა ისიც ცნობილია, რომ ევროპარლამენტში მხარდამჭერები ჰყავს როგორც „ქართულ ოცნებას“, ისე „ნაციონალურ მოძრაობას“ ...

მაგრამ მთავარია ჭეშმარიტება და ეს ჭეშმარიტება იქნება ასახული ევროპარლამენტის საბოლოო დასკვნაში. მე რისი თქმა მინდა - კონკრეტული ტელევიზია ცდილობდა, რომ ერთი კერძო ქართველი ექსპერტის დასკვნა წარმოეჩინა, როგორც ევროპარლამენტის დასკვნა და ის დასკვნა, რომელიც მოამზადა ლატვიელმა ევროპარლამენტარმა მამიკინსმა, წარმოეჩინა, როგორც რაღაც მიკერძოებული დასკვნა. ლამის კრემლის აგენტად გამოაცხადეს ჩვენი ლატვიელი კოლეგა. ეს არის „ნაციონალური მოძრაობის“ და მისი მმართველის ხელწერა.

თავად მამიკინსის დასკვნაშიც არის რიგ საკითხებზე გამახვილებული ყურადღება. წუხილია გამოთქმული, რომ პროპორციული სისტემით არჩევნების ჩატარების თარიღი გადავადდა, არის რეკომენდაციები ნარკოპოლიტიკის, შრომის კანონმდებლობის დახვეწის მიმართულებით, სუს-იდან ანტიკორუფციული დეპარტამენტის გამოყოფის. არის რიგი საკითხები, რომელზეც აქვს შეთავაზება ევროპარლამენტს საქართველოს ხელისუფლების მიმართ. ამ საკითხებს რამდენად იღებს ხელისუფლება და თქვენ თავად რა შესწორებები გაქვთ?

არის 4 კონკრეტული საკითხი, თქვენც ჩამოთვალეთ. ერთ-ერთი ეხება საარჩევნო სისტემას. ამ წუხილს მეც ვიზიარებ პირადად. მეც ვიყავი მომხრე, რომ პროპორციული სისტემა ახლავე ამოქმედებულიყო...

თქვენს ხელში იყო ეს.

პირადად ჩემს ხელში არ იყო.

პარლამენტის ხელში.

ჩვენ გვჭირდებოდა კონსენსუსი მმართველი გუნდის შიგნით ამ საკითხთან დაკავშირებით და შევჯერდით 2-საფეხურიან რეფორმაზე. შესაბამისად, საბოლოო მიზანი რაც იყო, პროპორციულ სისტემაზე გადასვლა, ეს მიზანი მიღწეულია და ეს ცვლილებები საბოლოო სახით, ანუ ჩვენი კონსტიტუციის ახალი რედაქციის ყველა საკვანძო ნორმა ამოქმედდება, როგორც კი შედგება პარლამენტის პირველი შეკრება 2020 წელს. ეს იყო ერთგვარი ოცნება მთელი საზოგადოებისთვის, რომ ერთი სისტემიდან მეორე სისტემაზე გადავსულიყავით და ქართულ საზოგადოებას არ ეღირსა. საბოლოო ჯამში ამის მიღწევა მოხერხდა უკვე 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ. ეს არის ჩემი გადმოსახედიდან დანახული რეალობა. საბოლოო ჯამში, ეს იყო ფუნდამენტური საკვანძო ცვლილება, რომელიც განხორციელდა კონსტიტუციაში. ჩვენ საბოლოოდ გადავდივართ პროპორციულ სისტემაზე, რაც შეუქცევადს გახდის ჩვენს დემოკრატიულ განვითარებას. რაც შეეხება სხვა საკითხებს. ნარკოპოლიტიკა არის მიმდინარე საკითხი და ჩვენი პარლამენტი შემდეგ სასესიო კვირაში მიუბრუნდება ამ საკითხს. ამ სესიის განმავლობაში იქნება მიღებული შესაბამისი საკანონმდებლო ცვლილებები ორივე ძირითადი მიმართულებით, რაც არის აქ მოაზრებული. სხვა საკითხებთან მიმართებითაც, როგორიცაა ანტიკორუფციული. ჩვენ შეგვიძლია ამ საკითხზეც ვიმსჯელოთ და განვიხილოთ. რაც შეეხება შრომის უსაფრთხოებას, ეს არის მიმდინარე საკითხი. უკვე მზადდება კანონპროექტი, რომელიც საშემოდგომო სესიაზე იქნება მიღებული. არის ოთხი კონკრეტული საკითხი და ჩვენ ოთხივეზე გვაქვს კონკრეტული გეგმა.

კვირის და არა მარტო კვირის ერთ-ერთი მთავარი თემა ხორავას ქუჩის საქმეზე შექმნილი საგამოძიებო კომისიის დასკვნაა, რომელსაც მმართველმა ძალამ მხარი არ დაუჭირა. არგუმენტად გვესმის, რომ კომისიის ფუნქცია იყო გამოძიების პროცესში შესაძლო ხარვეზების დადგენა და რეკომენდაციების მიცემა გამოძიებისთვის და არა სისხლის სამართლის დანაშაულის შეფასება. პირველ რიგში გკითხავთ, რას მიიჩნევთ ხარვეზად?   

პირველ რიგში მინდა აღვნიშნო, რომ კომისიის შექმნა იყო თავისთავად ძალიან მნიშვნელოვანი პრეცედენტი და ჩვენ გვქონდა მოლოდინი იმის, რომ ამ პრივილეგიას, რომელიც ამ შემთხვევაში ჩვენ უმცირესობას მივანიჭეთ, რადგანაც, როგორც მოგეხსენებათ, საგამოძიებო კომისიაში მათ მივეცით უმრავლესობა, იმედი გვქონდა, რომ ამ პრივილეგიას ისინი სათანადოდ გამოიყენებდნენ. მით უმეტეს, რომ ეს არის ძალიან მტკივნეული საქმე. საქმე ეხება ბავშვების მკვლელობას და ეს საქმე უნდა ყოფილიყო პოლიტიკური კონტექსტიდან მთლიანად დაცლილი. ჭეშმარიტება უნდა ყოფილიყო დადგენილი. ეს უნდა ყოფილიყო უმთავრესი ამოცანა საგამოძიებო კომისიის მუშაობის. სამწუხაროდ, ჩვენ ვხედავთ, რომ საბოლოო დასკვნაში, რომელიც შეიმუშავა კომისიამ, ანუ საპარლამენტო უმცირესობამ, რომელიც უმრავლესობით იყო წარმოდგენილი კომისიაში, პირდაპირ არის პოლიტიკური ფონი. აშკარად ჩანს, რომ „ევროპული საქართველო“, რომელიც ფლობდა უმრავლესობას, ცდილობს, რომ პოლიტიკური ნიშანი დაასვას იმ დასკვნას, რომელიც არის წარმოდგენილი.

იმიტომ რომ, პოლიტიკურ პასუხისმგებლობებზე საუბრობს ამ დასკვნაში?

პოლიტიკური პასუხისმგებლობა შეიძლება იყო დასკვნის შინაარსი, თუმცა ამას უნდა ჰქონდეს თავისი ლოგიკური დასაბუთება.

არ აქვს? ამიტომ მჭირდება თქვენეული განმარტება, რა არის ხარვეზი?

ჩვენ, კომისიაში „ქართული ოცნების“ წარმომადგენლებმა შევიმუშავეთ ალტერნატიული დასკვნა, სადაც ასევე არის წარდგენილი ხარვეზები, ანუ რა შეიძლებოდა გაკეთებულიყო და არ გაკეთდა ამ პროცესში, თუმცა არანაირად ეს არ მიუთითებს იმ პოლიტიკურ პასუხისმგებლობაზე, რომელზეც არის საუბარი „ევროპული საქართველოს“ დასკვნაში. იქ მაგალითად საუბარია იუსტიციის მინისტრის გადადგომაზე, მაშინ როდესაც იუსტიციის მინისტრი გამოცხადდა კომისიის სხდომაზე ერთი კითხვის მეტი ვერ დაუსვეს მას კომისიის წარმომადგენლებმა. როცა ადამიანი კომისიის სხდომაზე მოდის და ერთი კითხვის მეტს ვერ უსვამ მას, ამის შემდეგ მის გადადგომაზე და პოლიტიკურ პასუხისმგებლობაზე მოთხოვნა...

ვერ დაუშვეს, თუ არ დაუსვეს?

რა მნიშვნელობა აქვს...

ოპოზიციას ჰქონდა მიდგომა, რომ მათ ერთადერთი კითხვა ჰქონდათ იუსტიციის მინისტრთან მირზა სუბელიანთან დაკავშირებით და მეტი არაფერი.

შეიძლება 5-წუთიანი მოსმენა დაუთმო იუსტიციის მინისტრს და შემდეგ მოითხოვო მისი გადადგომა, ეს ხომ არანაირ ლოგიკაში არ ჯდება?! იგივე ეხება შინაგან საქმეთა სამინისტროსთან დაკავშირებულ მოთხოვნებს და ასე შემდეგ. ამის თქმა მინდა, რომ არის გარკვეული გარემოებები, რა თქმა უნდა, იქ არის იდენტიფიცირებული ხარვეზები, თუმცა ეს ხარვეზები არ იძლევა იმის თქმის საშუალებას, რომ უნდა გადადგეს მინისტრი.

რომელია, შეგიძლიათ გვითხრათ? მაგალითად, ხარვეზები არის თუ არა ის, რომ გამოძიების მსვლელობის პროცესში არ მოხდა რიგი ადამიანების დაკითხვა?

კი ბატონო.

არის თუ არა ხარვეზი, რომ არ ჩატარდა რიგი ოპერატიული ღონისძიებები, რაზედაც იყო საუბარი? თუ ეს ითვლება ხარვეზად, ამაზე ვინ არის პასუხისმგებელი?

მოგახსენებთ. ხარვეზები არის იდენტიფიცირებული. ანუ რაღაც შეიძლებოდა გაკეთებულიყო და არ გაკეთდა, ეს არის მითითებული ჩვენს დასკვნაშიც, რომელიც წარმოდგენილია. ამას სჭირდება დამატებითი ჩაძიება, კონკრეტულად ამ საკითხს. მე თავიდანვე მქონდა საუბარი იგივე შინაგან საქმეთა მინისტრთან, მთავარ პროკურორთან, მე დავინტერესდი რატომ არ განხორციელდა დაკითხვა, ჩხრეკა და ასე შემდეგ იმ პირთა მიმართ, რომელთა მიმართაც ეს პროცედურები არ განხორციელდა. პასუხი იყო ასეთი, რომ ამ გამოძიებაში იყვნენ პირები, რომლებიც თანამშრომლობდნენ და რომლებიც - არ თანამშრომლობდნენ. ეს ჩვეულებრივი მოვლენაა, რომ თუ პირი თანამშრომლობს, მის მიმართ ნაკლები საგამოძიებო მოქმედებები ტარდება და თუ არ თანამშრომლობს, ტარდება მეტი საგამოძიებო მოქმედებები. ამიტომ აქ არის ჩასაძიებელი, ხარვეზს, უფრო სწორად ამ ნაკლოვანებას აქვს თუ არა კონკრეტული სამართლებრივი - ადმინისტრაციული თუ სისხლის სამართლებრივი გადაცდომის ნიშნები და ამის საფუძველზე უნდა განისაზღვროს პასუხისმგებლობა, მაგრამ აქ ამის ლოგიკური კავშირი არ ჩანს და ამის თქმა მინდა ზუსტად. თქვენ რომ აიღოთ ნებისმიერი სისხლის სამართლის საქმე, იქ ნახავთ, რომ კონკრეტული საგამოძიებო მოქმედებები შეიძლება არ იყოს ჩატარებული, გამომდინარე იქიდან, რომ შეიძლება გამოძიება თვლიდეს, რომ ამის გარეშეც სხვა გარემოებები არის უკვე საკმარისი საფუძველი პასუხისმგებლობის დადგომისათვის. ჩვენს დასკვნაში ყველაფერი ზედმიწევნით არის ასახული, მათ შორის საუბარია ხარვეზებზე, თუმცა ჩვენი დასკვნა, „ევროპული საქართველოს“ დასკვნისაგან განსხვავებით არის დაცლილი პოლიტიკური ფონისაგან. 

საბოლოოდ ეს ხარვეზთა ერთობლიობა ქმნის საბოლოო სურათს, რასაც ითხოვს საზოგადოება და რასაც ითხოვს თავად ზაზა სარალიძე, რომ დადგინდეს იმ ადამიანის ვინაობა, სავარაუდო მკვლელის ვინაობა, რომელსაც უკვე რამდენიმე თვეა ელოდება საზოგადოება. ხომ ასეა?

ჯერ პირველ საკითხზე მოგახსენებთ, რაც შეეხება იმ საკითხს, იკვეთება თუ არა აქ პოლიტიკური ჩარევის ნიშნები ან თანამდებობრივი ჩარევის ნიშნები. არანაირი გარემოებით არ დგინდება, და ეს წერია ჩვენს დასკვნაშიც, რომ ადგილი ჰქონდა პოლიტიკურ ჩარევას. ეს ვერ დაადგინა კომისიამ, იმიტომ რომ, ასეთი რამ არ არსებობდა. არც პოლიტიკური ჩარევა და არც რომელიმე მაღალი თანამდებობის პირის მხრიდან ზოგადად არანაირი ჩარევა არ დგინდება. ეს უნდა გამხდარიყო პასუხისმგებლობის საფუძველი, თუმცა კომისიამ ასეთ გარემოებებს რეალურად ვერ მიაკვლია. ამიტომ ვამბობ, რომ კავშირი უნდა იყოს პასუხისმგებლობასა და გადაცდომას შორის და თუ ამ გადაცდომას ვერ ადგენ, ამ შემთხვევაში პასუხისმგებლობაზეც ვერ ისაუბრებ.

რაც შეეხება მეორე საკითხს, რაც თქვენ დასვით - ამ საქმესთან დაკავშირებით ჭეშმარიტების დადგენა. ეს არის მთავარი საკითხი, რაც ყველას გვაინტერესებს. იმთავითვე, როცა კომისია შეიკრიბა, კომისიის თავმჯდომარემ, სერგი კაპანაძემ განაცხადა, რომ ამ კომისიის მთავარი მიზანი იყო საქმეზე ჭეშმარიტების დადგენა. ანუ, საქმის გახსნა. თუმცა ჩვენ ვნახეთ, რომ კომისიის 3-თვიანი მუშაობა დასრულდა ისევე, როგორც თავის დროზე დასრულდა გამოძიების მუშაობა. გარემოებები არის აბსოლუტურად იგივე, თუმცა როდესაც  გამოძიებას ბრალს უყენებდნენ იმაში, რომ საქმე ვერ გაიხსნა, ახლა თვითონ ჰქონდათ სრული საშუალება 3 თვის განმავლობაში დაედგინათ ჭეშმარიტება. თუმცა აღმოჩნდა, რომ ჭეშმარიტების დადგენისთვის მათაც არ აღმოაჩნდათ საკმარისი საფუძველი. ამ საქმის ყველა მოწმე ახლაც ცოცხალია, რატომ ვერ მოახერხა საგამოძიებო კომისიამ, რომ მათგან მეტი ინფორმაცია მიეღო.

გამოდის, გამოსავალი არ არის ამ საქმეში?

ობიექტური პრობლემა არსებობდა და ამაზე გვქონდა საუბარი თავის დროზე შინაგან საქმეთა სამინისტროს, პროკურატურას, რომ კონკრეტული პირები არ თანამშრომლობენ. საქართველოში წავიდა ის დრო, როდესაც თქვენც იცით რა მეთოდებით ხდებოდა ჩვენებების მიღება ადამიანებისგან. ამას აქვს თავისი მინუსებიც, მაგრამ ჩვენი მთავარი მიღწევაა, რომ ადამიანის უფლებები დაცულია. რა თქმა უნდა, მინუსები აქვს იმას, რომ ჩვენ არ ვიყენებთ უხეშ მეთოდებს ჩვენების მიღებისათვის და სამწუხაროდ ამ რეალობაში ობიექტურ გარემოებათა გამო ვერ მოხერხდა საქმის სათანადოდ გახსნა. ეს სამწუხარო რეალობაა. ანუ, 3 თვე ჰქონდა კომისიას, თუმცა ისევე დაასრულა მუშაობა, როგორც დაასრულა გამოძიებამ, რომელიც იყო მისი კრიტიკის საგანი.

რა ბედი ელის ამ დასკვნას, რომელსაც მმართველმა ძალამ მხარი არ დაუჭირა? რა ბედი ელის 3 თვის მუშაობას?

საბოლო ჯამში პლენარულ სხდომაზე გადაინაცვლებს. ჩვენ ძალიან ბევრ რამეს ვიზიარებთ, რაც წერია „ევროპული საქართველოს“ მიერ მომზადებულ დასკვნაში. ტექსტი რომ ავიღოთ, ალბათ 80%-ს ვიზიარებთ იქიდან. აქ საუბარია საბოლოო პოლიტიკურ დასკვნებზე, რომელიც ასახულია მათ ვარიანტში. საბოლოო ჯამში, კომისიამ იმუშავა, იყო ნაყოფიერი სამუშაო პროცესი, ეს აუცილებლად უნდა ითქვას, თუმცა მთავარია, რომ ეს პროცესი სწორად იყოს ასახული დასკვნაში და საბოლოო მოსაზრებები აქ იყოფა.

ამ საქმესთან დაკავშირებით კიდევ ერთი საკითხია. ზაზა სარალიძემ უკვე აქციები დააანონსა, 10 სექტემბრიდან, იქიდან გამომდინარე, თუნდაც რა შედეგი დაიდო კომისიის მუშაობის შემდეგ. არ ფიქრობთ, რომ როდესაც საპრეზიდენტო არჩევნებია მოახლოებული, ეს საკმაოდ სერიოზული გამოწვევა იქნება ხელისუფლებისთვის.

სანამ აქციებზე ვიტყოდე, მანამდე ერთი რამ მინდა კიდევ აღვნიშნო. როდესაც საუბარი იყო საეჭვო გარემოებებზე, იქ საუბარი იყო ძირითადად სამ თემაზე. ერთი იყო - რატომ დაინგრა ფარდული. კომისიამ შეისწავლა გარემოებები და დაადგინა, რომ ფარდულის დანგრევას არანაირი კავშირი არ ჰქონდა ამ საქმის გამოძიებასთან. გახსოვთ, რამხელა აჟიოტაჟი მოჰყვა ფარდულის საქმეს. მეორეა - რატომ იყო გაღუნული დანა. ამაზეც კომისიას ჰქონდა შესაბამისი ინფორმაცია და დადგინდა, რომ მიკრო დეფორმაცია განიცადა დანამ, რაც ჩვეულებრივი მოვლენაა ექსპერიმენტის დროს. ანუ, ესეც იყო მეორე თითიდან გამოწოვილი თემა. მესამე იყო - რატომ არ იყო დაკავებული მირზა სუბელიანი. დღეს მირზა სუბელიანი არის წინასწარ პატიმრობაში და ამას არანაირი გავლენა არ მოუხდენია, საბოლოო ჯამში, საქმის გახსნაზე. ანუ, სამი თითიდან გამოწოვილი თემა იყო და ესეც დადგინდა რეალურად კომისიის მუშაობის საფუძველზე. ჩვენი ამოცანაა ჭეშმარიტების დადგენა, საგამოძიებო მოქმედებები გრძელდება, ეს პროცესი არ დასრულებულა. სამწუხაროდ, იცით, რომ როცა საქმე არასრულწლოვნებს ეხება, იქ გამოძიება ვადებში ძალიან შეზღუდულია. რეალურად ერთთვიანი ვადა გვქონდა მიცემული საგამოძიებო ორგანოებს, შინაგან საქმეთა სამინისტროს, შემდეგ პროკურატურას და ამანაც, რა თქმა უნდა დაბრკოლებები შეუქმნა ჭეშმარიტების დადგენას. თუმცა გრძელდება და იმედი გვაქვს, რომ საბოლოო ჯამში ამ საქმესთან დაკავშირებით ჭეშმარიტება სრულად დადგინდება.

რაც შეეხება აქციებს, ამ აქციების ერთი რაუნდი ჩვენ ვიხილეთ, თქვენ გახსოვთ როგორ წარიმართა მოვლენები, პირველ დღეს იყო რეალური ემოციური ფონი, რეალური მუხტი საზოგადოებაში, თუმცა შემდეგ ეს ყველაფერი გადაიზარდა პოლიტიკურ აქციებში და დღესაც ვხედავთ, რომ „ნაციონალური მოძრაობა“ ამზადებს იმ აქციებს, რომელიც უნდა დაიწყოს ორშაბათიდან. პირდაპირ შემიძლია ვთქვა, რომ „ნაციონალური მოძრაობის“ არც ერთ აქციას არ აქვს წარმატების პერსპექტივა.

თქვენ ფიქრობთ, რომ საზოგადოებაში ეს ემოციური ფონი გამქრალია, რაც ამ საქმეს ეხება?

ჭეშმარიტების დადგენის სურვილი გვაქვს თითოეულ ჩვენგანს, მაგრამ რაც შეეხება ამ აქციებს და მის პოლიტიკურ ფონს, ესეც არის ყველასთვის ნათელი. ამაზეა საუბარი და მეტი არაფერზე. „ნაცმოძრაობის“ ვერც ერთი აქცია წარმატებული ვერ იქნება, ეს შეიძლება დაბეჯითებით ითქვას. ჩვენ ამ ერთი წლის განმავლობაში რამდენჯერმე ვნახეთ ნიკა გვარამიას გაფითრებული სახე და კიდევ ერთხელ ვნახავთ მის გაფითრებულ სახეს უახლოეს მომავალში.  

აქ მთავარია ზაზა სარალიძის მოთხოვნა, რომელიც ჭეშმარიტების დადგენას ითხოვს, ეს, ალბათ, ყველა მოთხოვნაზე მაღლა დგას, ნებისმიერი პოლიტიკოსის და პოლიტიკური ძალების. ამიტომ ვთქვი, არის თუ არა ეს აქცია ხელისუფლებისთვის გამოწვევა?

ჩვენთვის მთავარი არის ჭეშმარიტების დადგენა, უბრალოდ ვსაუბრობთ იმაზე, რომ აშკარად არსებობს ობიექტური გარემოებები, რომელიც ხელს უშლის ჭეშმარიტების დადგენას, თუმცა ამის მიუხედავად ჩვენ გვაქვს იმედი, რომ გამოძიების კვალდაკვალ მაინც მოხერხდება სრულად ნათელის მოფენა იმ საქმეზე, რომელზეც გვაქვს საუბარი.

კიდევ ერთი საკითხი. საპრეზიდენტო არჩევნებამდე თვეზე ცოტა მეტია დარჩენილი და მიმდინარე კვირას გაირკვა, რომ სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის შესახებ კანონში შევა ცვლილებები, რომელიც გულისხმობს, რომ სახელმწიფოს აღარ ექნება ვალდებულება დაიცვას ყოფილი პირველი პირების - პრეზიდენტების, პარლამენტის თავმჯდომარეების და პრემიერმინისტრების უსაფრთხოება დაიცვას სიცოცხლის ბოლომდე. იმის გამო, რომ ეს მარგველაშვილის საპრეზიდენტო ვადის გასვლას დროში დაემთხვა, ოპოზიციამ ეს ცვლილება სწორედ ამ საკითხს დაუკავშირა. რატომ გადაწყვიტა პარლამენტმა მაინცდამაინც ახლა დაიწყოს ამ საკითხზე მსჯელობა?

რეალურად, საქმე არის ძალიან მარტივად. ჩვენ გვქონდა მსჯელობა რეგლამენტთან დაკავშირებით. როგორც მოგეხსენებათ, უქმდება ძველი რეგლამენტი და ჩვენ ვიღებთ პარლამენტის ახალ რეგლამენტს. ერთ-ერთი საკითხი, რომელიც ამ დოკუმენტშია ასახული, არის პარლამენტის ყოფილი თავმჯდომარის უსაფრთხოების საკითხი. მე გამოვედი კონკრეტული ინიციატივით, მათ შორის ჩემთან დაკავშირებით. ერთგვარი სუბიექტური ინტერესთა კონფლიქტი იყო და მე გამოვედი ინიციატივით იმასთან დაკავშირებით, რომ პარლამენტის ყოფილ თავმჯდომარეს დაცვა არ უნდა სჭირდებოდეს მომდევნო 4 წლის განმავლობაში. იქ 4-წლიანი ვადაა განსაზღვრული. არაფერში არ არის საჭირო, არავისთვის არ არის საჭირო ის, რომ პარლამენტის ყოფილ თავმჯდომარეს შემდეგი 4 წლის განმავლობაშიც ემსახურებოდეს დაცვა. ეს თანხების ფუჭი ყრაა და ჩვენ ნამდვილად არ გვაქვს წყალში გადასაყრელი თანხები. მით უმეტეს, ამ შემთხვევაში საუბარია გადასახადის გადამხდელის თანხებზე. ეს აუცილებლად იქნება ასახული ახალ რეგლამენტში. პარლამენტის თავმჯდომარეს არ შეუნარჩუნდება დაცვა მომდევნო 4 წლის განმავლობაში. შემდეგ დისკუსია გაგრძელდა პრემიერ-მინისტრთან დაკავშირებით. მით უმეტეს საპარლამენტო სისტემაში თქვენ ნახეთ, რომ ბოლო 6 წლის განმავლობაში მეოთხე პრემიერმინისტრია ხელისუფლებაში და ზოგადად საპარლამენტო სისტემებისთვის დამახასიათებელია პრემიერმინისტრების შედარებით ხშირი ცვლა. არანაირად არ არის გამართლებული ის, რომ გადამხდელის თანხების ხარჯზე მოხდეს მუდმივად შენახვა ასეთი თანამდებობის პირების მთელი ცხოვრების განმავლობაში, ან თუნდაც რამდენიმე წლის განმავლობაში. საბოლოო ჯამში, რაც შეეხება პრეზიდენტს, ჩვენ გვაქვს საპარლამენტო სისტემა, სადაც პრეზიდენტს აქვს შესაბამისი უფლებამოსილებები. ეს უფლებამოსილებებიც არის განმსაზღვრელი და ამის გათვალისწინებით რაცაა, ობიექტურად, თქვენ თუ შეგიძლიათ თქვათ, რომ არსებობს პრეზიდენტის უსაფრთხოებაზე მთელი ცხოვრების განმავლობაში ზრუნვის საჭიროება, მაშინ შეიძლება დაგეთანხმოთ. თუმცა ნებისმიერი ადამიანისთვის ცხადია, რომ პრეზიდენტს მთელი ცხოვრება არ სჭირდება უსაფრთხოებაზე ზრუნვა.

რეგლამენტი ყოფილა მთავარი დამნაშავე და მაგალითად, მარგველაშვილი არ ყოფილა მიზეზი?

აქიდან დაიწყო ეს დისკუსია და ბოლოს შევჯერდით ამაზე. რომ არც პარლამენტის თავმჯდომარეს, არც პრემიერმინისტრს და არც პრეზიდენტს ყოფილს არ უნდა ჰქონდეს დაცვა.

ამ ცვლილებას უკუძალა ექნება? მთავარი, რატომაც გაჩნდა ეს მოსაზრება მარგველაშვილთან დაკავშირებით, ისაა, თუ ექნება უკუძალა. უკვე ყოფილ პრემიერ-მინისტრებზე და პარლამენტის ყოფილ თავმჯდომარეზე თუ გავრცელდება ეს, შესაბამისად დღის წესრიგიდან მოიხსნება ეჭვი, რომ მიზანმიმართულად მარგველაშვილის წინააღმდეგ არ არის მიმართული. მარგველაშვილის მიმართ მმართველი ძალის დამოკიდებულება არავისთვის უცნობი არ არის. 

აუცილებლად უკუძალა უნდა ჰქონდეს. გაიხსენეთ, რამდენი ყოფილი პრემიერი ჰყავს დღეს ქვეყანას. არა მარტო ჩვენს პერიოდში, მანამდე რამდენი ჰყავდა. თქვენ წარმოიდგინეთ, როგორ შეიძლება ამდენი ფული იყრებოდეს ელემენტარულად იმის გამო, რომ არასწორი ნორმა გვიწერია კანონში. რამდენი ყოფილი პარლამენტის თავმჯდომარე გყავს, ყოფილი პრეზიდენტი ბევრი არ გვყავს, თუმცა იქაც ეს ყველაფერი ფულის ფუჭი ყრაა. რეალურად კონკრეტული ადამიანების არასწორი პრივილეგიების გამო არ უნდა ზარალდებოდეს საზოგადოება და ეს არის ამ ცვლილების რეალური მიზანი.

არსი გავიგეთ, უკუძალა თუ ექნება, ესაა მნიშვნელოვანი.

ამ ნორმას უკუძალა აუცილებლად უნდა ჰქონდეს, ეს არის ჩემი პოზიცია, როგორც პრემიერებზე, პარლამენტის თავმჯდომარეებზე, ასევე პრეზიდენტებზე.

ხვალ არის პოლიტსაბჭო და ხვალ გაირკვევა საბოლოოდ ვის დაუჭერს მხარს „ქართული ოცნება“? ვარაუდი არსებობს, ვისაც დაუჭერთ მხარს, და მიუხედავად იმისა, რომ მე არ გაიძულებთ დღეს პირდაპირ ეთერში თქვათ ეს, დიდი სიამოვნებით მოვისმენდი ამ ინფორმაციას. ცესკოში უკვე დასრულდა პრეზიდენტობის მსურველთა განცხადებების მიღების ვადა, გვყავს პრეზიდენტობის 46 მსურველი. ამის ფონზე „ქართულ ოცნებას“ დღესაც გამართლებულად მიგაჩნიათ, რომ მმართველ ძალას ამ არჩევნებზე საკუთარი კანდიდატი არ გყავთ?   

მე ვფიქრობ, რომ ეს იყო მთავარი არსი ჩვენი გადაწყვეტილების და მთავარი მიზანი ჩვენთვის, რომ არ დაგვეყენებინა პარტიული კანდიდატი. იმ სისტემაში, რომელზეც გვაქვს საუბარი და რომელიც საქართველოს კონსტიტუციით არის ჩამოყალიბებული, პრეზიდენტი არც ერთ შემთხვევაში არ უნდა იყოს პარტიის წარმომადგენელი, არ უნდა იყოს მიკერძოებული კონკრეტული პარტიის მიმართ. ჩვენ რომ დაგვეყენებინა ჩვენი კანდიდატი, ეს იქნებოდა პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი, ხომ?! მას ბუნებრივად ექნებოდა მიკერძოებული დამოკიდებულება მისი პარტიის მიმართ და ეს არ იქნებოდა სწორი სისტემისთვის, სისტემის განვითარებისთვის. ამიტომ მე ვფიქრობ, რომ აბსოლუტურად სწორი გადაწყვეტილება მივიღეთ, მიუხედავად იმისა, თუ ამ კანდიდატების როგორი სპექტრი იქნება ჩამოყალიბებული. მე სამწუხაროდ ჯერჯერობით ვერ მოვახერხე კანდიდატების სიის გადახედვა. ჩვენ ამის საშუალება გვექნება დღის ბოლომდე, 5 საათზე შეიკრიბება პოლიტსაბჭო და იქ მივიღებთ გადაწყვეტილებას კანდიდატთან დაკავშირებით.

ანუ, კანდიდატების სიიდან შეარჩევს მმართველი ძალა, ვის დაუჭიროს მხარი? აქცენტს აკეთებთ დამოუკიდებელ კანდიდატზე, მას დააფინანსებთ, მხარდაჭერას გამოუცხადებთ, ფინანსურ მხარდაჭერას გამოუცხადებთ და ამის შემდეგ ის არ იქნება ვალდებული მმართველი ძალის მიმართ?       

ეს, რა თქმა უნდა, ლოგიკური კითხვაა, თუმცა ერთი რამ შეიძლება აღინიშნოს, ჩვენ ნებისმიერ დამოუკიდებელ კანდიდატს მხარს პირობების გარეშე დავუჭერთ. ეს არის ჩვენთვის მთავარი და ამოსავალი წერტილი. ერთადერთი პირობა დაყენებული იქნება იმასთან დაკავშირებით, რომ პრეზიდენტმა უნდა იმოქმედოს კონსტიტუციის შესაბამისად და სახელმწიფოებრივი ინტერესების შესაბამისად. ეს არის თითოეული ამომრჩევლის და თითოეული ჩვენი მოქალაქის მოთხოვნა. ამის მეტი მოთხოვნა ჩვენს პარტიას არ ექნება კანდიდატის მიმართ.

განსხვავებული მოსაზრებების მიუხედავად?

რა თქმა უნდა. არანაირი პოლიტიკური პირობა არ იქნება დაყენებული კანდიდატის მიმართ. პირიქით, პრეზიდენტი არის ის თანამდებობის პირი, მას აქვს მოხსენების უფლება, მას აქვს საკუთარი აზრის ძალიან ფართოდ გამოთქმის საშუალება და შესაბამისად, პრეზიდენტი უნდა იყოს ის თანამდებობის პირი, რომელიც მიანიშნებს ყველა სუბიექტს, მათ შორის პოლიტიკურ სუბიექტებს იმ ნაკლოვანებებზე, რომელიც შეიძლება არსებობდეს პოლიტიკურ თუ საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. აქიდან გამომდინარე ჩვენთვის მთავარია, რომ კანდიდატი იყოს ობიექტური, ის არ იყოს მიკერძოებული და ამ მოსაზრებებზე დაყრდნობით მივიღებთ გადაწყვეტილებას.

თქვენ მეორე ტურის ალბათობა გამორიცხეთ. რა გაძლევთ ამ ოპტიმიზმის საფუძველს - თქვენი პოლიტიკური ძალის მხარდაჭერა კონკრეტული კანდიდატის მიმართ, თუ თვითონ კანდიდატთან დაკავშირებით გაქვთ ასეთი მოლოდინი?

აქ საუბარია, ჯერ ერთი - ჩვენი რესურსი და მეორე - ოპოზიციის რესურსი. ანუ, ეს არის მთავარი ამოსავალი წერტილი პირადად ჩემი დასკვნის. ჩვენ ვიცით, რა რესურსი აქვს „ქართულ ოცნებას“ და შესაბამისად რა რესურსი ექნება მის მიერ მხარდაჭერილ ნებისმიერ კანდიდატს. 

საკმარისი რესურსი, რომ პირველივე ტურში მოიპოვოს თქვენმა მხარდაჭერილმა კანდიდატმა გამარჯვება?

კი ბატონო, ამაზეა საუბარი. მარტივად რომ ვთქვათ, ჩვენ გვაქვს კონკრეტული მონაცემები წინა არჩევნებიდან და მე არ ველოდები რაიმე არსებით გადახრას იმ არჩევნებთან შედარებით. ასევე ჩვენ გვაქვს მზარდი სტატისტიკა, როგორც მოგეხსენებათ თვითმმართველობის არჩევნებში ჯერ ავიღეთ 46%, საპარლამენტო არჩევნებში - 49% და ბოლო თვითმმართველობის არჩევნებში - 56%. გვაქვს მყარი პოზიციები მთელი ქვეყნის მასშტაბით და აქიდან გამომდინარე დარწმუნებული ვარ, რომ ჩვენ პირველ ტურში გავიმარჯვებთ. მით უმეტეს, რომ ოპოზიცია ახლა ძირითადად ორი კანდიდატითაა წარმოდგენილი, ესაა „ნაციონალური მოძრაობის“ კანდიდატი ვაშაძე და „ევროპული საქართველოს“ კანდიდატი ბაქრაძე და მთლიანობაში მათი რესურსი არის საკმაოდ მწირი.

სხვა კანდიდატებიც არიან არასაპარლამენტო ოპოზიციიდან.

მთელი ოპოზიცია რომ ავიღოთ, რაც ვნახეთ, ისინი ნამდვილად ვერ შეძლებენ კონკურენციის გაწევას თუნდაც იმ თვალსაზრისით, რომ მეორე ტურის ჩატარება უზრუნველყონ.

ძალიან დიდი მადლობა, ახლა დაველოდებით რა გადაწყვეტილებას მიიღებს პოლიტსაბჭო საპრეზიდენტო კანდიდატის მხარდაჭერასთან დაკავშირებით.

კიდევ ერთხელ გავიმეორებ, დღეს ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ მომავალი პრეზიდენტი იყოს მიუკერძოებელი და მან ჩამოაყალიბოს ახალი ტრადიცია ქართულ პოლიტიკურ ცხოვრებაში. ის ტრადიცია, რომელიც ვერ ჩამოაყალიბა, სამწუხაროდ, ჯერ კიდევ მოქმედმა პრეზიდენტმა, ბატონმა გიორგი მარგველაშვილმა. უნდა დამკვიდრდეს ახალი ტრადიცია და პრეზიდენტის ინსტიტუტი უნდა იყოს დაცლილი იმისგან, რაც გვახსოვს გასული წლებიდან - ეს არის სიძულვილი, აგრესია, უზრდელობაც კი. ეს არის აბსოლუტურად გაუგონარი მოვლენები, როცა საქმე ეხება პრეზიდენტის მოქმედებას. მე დარწმუნებული ვარ, რომ ამ ყველაფერს ჩვენ წარსულს ჩავაბარებთ ახალი პრეზიდენტის არჩევის შემდეგ.

სამწუხაროდ დრო აღარ გვრჩება, შეგვეძლო ამ ბოლო საკითხთან დაკავშირებით, იგივე მარგველაშვილთან დაკავშირებითაც უფრო ვრცლად გვესაუბრა, მაგრამ საუბარი უნდა დავასრულოთ.

ვიდეო